Foto's en afscheid

Mijn collega is terug uit Suriname en, ja hoor, wel met 1 gigabyte aan foto's en filmpjes van m'n huisje in Suriname. Dankjewel Maarten!!!! Een dubbele portie zelfgemaakte Javaanse bami komt je binnenkort tegemoet!
Ja, zoveel foto's, dat was voor mij natuurlijk smullen. Maarten heeft als een ware opzichter foto's genomen en gefilmd. In een van de filmpjes zag ik zelfs hoe hij een kleine zwart beestje met zijn vinger wegveegde om te kijken of het een vlek was. De knelpunten staan er dan ook netjes op.Maar ook vele plaatjes waar ik lyrisch van werd. Zoals het patroon van het dievenijzer. Dat is precies zoals ik het voor ogen had. Dat de bevestiging (op de foto nog zonder knop) door het kozijn niet erg mooi zou zijn wist ik gelukkig vantevoren.

Een andere collega vroeg zich af waarom we het dievenijzer niet in de muur bevestigen middels chemische verankering. Wie het weet mag het zeggen, ik heb er in ieder geval nog nooit iemand over gehoord in Suriname.

Ook de bovenluiken aan de voorkant van het huis zien er geweldig uit. Evenals het vele schilderwerk, met name de deuren. Ik had vernomen dat de deuren niet goed meer sluiten omdat het hout is gaan krimpen. Op de foto's is daar helaas niets van te zien.De wachter had overigens heel veel moeite om afscheid te nemen van zijn fantastische baan in de Apollostraat.
Hij zat er inmiddels ook al een jaar, en het is begrijpelijk dat hij erg gehecht was geraakt aan zijn maandelijkse inkomen.
Hij heeft ook zwaar geprotesteerd door zo goed als iedereen in zijn werkomgeving, inclusief de "aannemer" die hem aan deze baan heeft geholpen, in een kwaad daglicht te zetten. Uiteraard kreeg degene die zijn baan heeft overgenomen de volle laag, maar ook mijn tante, zijnde mijn financieel manager, is ronduit uitgescholden.
Hoe dan ook, gedurende het jaar, heeft hij het werk waarvoor hij was ingehuurd naar behoren uitgevoerd.
Hij heeft het jammer genoeg niet slim aangepakt, want ik zal hem werkelijk aan niemand aanbevelen. Dit in tegenstelling tot de aannemer en de schilder. Een stuk of zeven bloglezers hebben al om het telefoonnummer van de aannemer gevraagd en gekregen, en drie kregen de gegevens van de schilder.

Toezicht en Tegenslag

Tja, het kan niet altijd goed gaan, en de afgelopen week ging het even wat minder in de Apollostraat.
Als er nou in Nederland iets wordt geïnstalleerd of in Suriname, of waar dan ook, eigenlijk moet er altijd iemand bij zijn om te kijken of de installatie wel goed loopt.
Fouten zijn mensenlijk, en de eisen van de installateur zijn zelden zo hoog als die van de eigenaar.
Zo kwam het dat er toen het eerste stuk dievenijzer werd geïnstalleerd en noch mijn tante, noch de schilder aanwezig waren, het ijzer ondersteboven werd aangebracht en bij het boren van het kozijn het hout is gespleten.Het eerste, da's niet prettig, maar dat kan ik me enigzins voorstellen dat het gebeurt, de gaten zullen nu weer gedicht moeten worden. Maar het tweede, daar heb ik meer moeite mee. Als ik weet dat je eerst met een kleine boor moet beginnen alvorens met zo'n joekel van een boor in een smal stuk kozijn te gaan boren, hoe komt het dan dat de installateur dat niet weet? Nou goed, ik heb er op aangedrongen dat er eerst met kleinere boortjes wordt gewerkt, en of dat nu is gebeurd of niet, de andere 3 stukken zijn nu netjes geïnstalleerd, en deze keer ook onder toezicht van de schilder.De foto's zijn later toegevoegd (19-05-08).

De tweede tegenslag zal ik iets diplomatieker beschrijven. In mijn vorige post schreef ik nog dat de voordelen van een wachter de nadelen ontstijgen. Dat onderschrijf ik nog steeds, maar feit is dat de wachter in kwestie dringend opgevolgd moest worden. Een wachter hoort passief en, indien nodig, actief het huis te bewaken en deze wachter werd gaandeweg, vooral 's nachts en in het weekend steeds "proactiever", en inmiddels was hij niet echt de favoriet van de buurt. Een tijdje terug was de politie al langs gekomen met een waarschuwing en onlangs hebben de buurtbewoners er meer werk van gemaakt. Gelukkig heeft zich ook meteen een rustigere andere wachter aangemeld.

Het schilderwerk gaat bijzonder goed. De schilder krijgt ook verschillende baantjes in de buurt aangeboden, da's een goed teken. Hij zou het wel leuk vinden als iemand een filmpje van zijn werk voor mij zou kunnen maken en opsturen. Komt dat even goed uit. Een collega van mij gaat binnenkort naar Suriname en heeft beloofd dat hij met een filmpje terugkomt.

Langzaam maar zeker

Gisteren heb ik nieuws ontvangen dat afgelopen weekend de eerste stukken dievenijzer zijn geplaatst. Dat was een opluchting. Hopelijk komt er nu wat vaart in. Ik heb begrepen dat de lasser er flink wat werk aan heeft, maar dat het resultaat er ook wel mag zijn. Hij heeft nog een heel eind te gaan. Dat betekent dat ik ook nog genoeg tijd heb voor mijn inrichtingsplannen, want het inrichten begint pas wanneer het huis goed beveiligd is. De schilder is al bijna klaar, hetgeen betekent dat de wachter nu wel heel voorzichtig mag worden met het verslepen van alle huisraad en tweewielers die hij inmiddels in en rondom het huis verzameld heeft. Dat is tot nu toe niet zo fantastisch gegaan, dus het valt nog te bezien of dat nu goed gaat. Zoals ik al eerder zei, er zijn voor- en nadelen aan een constante wachter, maar tot nu toe hebben de voordelen absoluut de overhand.
Ik heb nog flink heen en weer gebeld naar Suriname in verband met het granito aanrecht. Ik schrok me wezenloos toen ik ineens hoorde dat er tegels in de keuken verwijderd moesten worden om het aanrecht waterdicht tegen de kant te krijgen, want de voegkit zou niet pakken op de gladde tegels. Ik heb mijn contactpersoon bij BEM kunnen overtuigen dat ik het desnoods zelf kit wanneer ik weer in Suriname ben, maar dat er echt geen tegels verwijderd mogen worden. Overigens, even ter informatie, ik geloof dat ik het nog nergens heb vermeld; bij het betegelen heeft Wahab nergens tegellijm gebruikt. In Suriname betegelt men gewoonlijk met cement.
Onderstaande foto heb ik van een weblog lezer ontvangen (met dank!) die onlangs in Suriname was en m’n woning heeft opgezocht. De zichtbare vorderingen zijn de geschilderde roodbruine stoot/spatrand en de geschilderde regenpijpen. De wachter zit er erg relaxed bij in het grote raam. Ik weet dat ie daar een heerlijke wind opvangt.

Inrichting op afstand

Daar zit ik dan, hartje Amsterdam, lekker warm bij de verwarming, buiten een grijze grauwe lucht en een koude regen die op mijn dakraam klettert. Best knus hoor, maar dan Suriname, waar het nu 30 graden warm is met een heerlijk briesje en strakblauwe lucht, én waar een splinternieuw huis op mij wacht om ingericht en bewoond te worden. Dit is hét moment om in je nieuwe huis rond te lopen, om lekker te brainstormen over de inrichting en daarmee aan de gang te gaan. Dus geloof me, het is leuk te horen hoor, als een goede kennis op vakantie in het huis rondloopt en even belt om te laten weten hoe mooi het er uit ziet, maar makkelijk is het niet. Deze kennis was vooral onder de indruk van het tegel- en schilderwerk en heeft meteen de gegevens van de schilder genoteerd. De mensen die aan de achterzijde aan het bouwen zijn hebben ook al afspraken met hem gemaakt.

Ik heb helaas geen foto's maar ik ben gisteren wel bijgepraat over de status in Suriname. De schilder heeft de roodbruine stoot/spatrand aan de onderzijde rondom het huis geschilderd. Hij had daarbij een hulpje maar die heeft hij weer weggestuurd, want die deed meer kwaad dan goed. Het vocht dat nog in de onderste stenen zit geeft problemen bij het schilderen; de verf pakt niet goed. Dus daar moeten we in de droge tijd nog eens goed naar kijken. De schilder had me dit overigens al uitgelegd, dat dit wel eens problematisch kon worden, en dan had ik nog wel geluk, want soms heeft men dit ook binnen.
Planning is dat dit weekend de eerste delen dievenijzer worden geplaatst. Ik heb nu al gevraagd om foto's, want ik heb hier zoveel tijd in gestopt, het dievenijzer. Het laatste wat ik wil is dat dit vriendelijk ogend huis door al dat dievenijzer plotseling het uiterlijk van een gevangenis krijgt. Het wordt dus spannend. Er zijn in de afgelopen weken 's nachts weer twee keer dieven in de buurt gesignaleerd; een autoraam van de directe buren is daarbij stukgeslagen, de hond van de wachter zou de dief hebben weggejaagd.
Van de week is BEM langs geweest om opnieuw opmetingen te doen voor het granito aanrecht. Ik was opgelucht te horen dat er weer een meting heeft plaatsgevonden, want bij de eerste meting, waar ik zelf bij was, kreeg ik het even benauwd toen ik zag dat er een paar centimeter hoogteverschil zat tussen het begin en het einde van de rolmaat van de installateur. Natuurlijk heb ik er wat van gezegd en later mijn contactpersoon hierop geattendeerd, maar ook dat blijft spannend, want het midden tussen de twee spoelbakken (die ik heb aangeleverd) moet precies uitkomen op het midden tussen de koud- en warmwater aansluiting aan de muur. En bij de plaatsing van de staanders mogen er geen donkere nissen ontstaan als uitnodiging voor ongedierte. Mijn tante is volledig op de hoogte van deze wensen en ik hoop van harte dat ze bij de installatie aanwezig kan zijn.
Het geheel wordt een stukje duurder trouwens omdat er "staanders" en installatiekosten bijkomen (aanrecht zelf SRD 907,-, staanders 1300,-, installatiekosten nog onbekend).
Assuria heeft inmiddels ook een offerte uitgebracht. Ik heb voor een overeenkomst in Euro's gekozen. Andere opties zijn SRD en USD. Dat betekent dat ik in Euro's betaal en ook in Euro's zou worden uitbetaald. Nu zonder inboedel, bedragen de kosten (voor alle rubrieken) 99,- euro per jaar. EBS heeft de bekabeling nog niet gekeurd, dus kan de bouwstroom nog niet omgeschakeld worden naar het huis en kan ik PPS nog geen ok geven voor de installatie van het alarmsysteem. Installatiekosten van het alarmsysteem zijn trouwens geraamd op 930,- USD, excl. kabelgoten. Optioneel is brandalarm (380 USD), draadloze zendapparatuur (345 USD) en stabilisator stroomschommelingen (65 USD). Per maand kost de aansluiting op de meldkamer 17 USD, incl. uitruk-service, inspectie en onderhoud kost jaarlijks 85 USD. Men kan profiteren van kortingen bij jaarabonnementen.
Half maart is de trens achter de Apollostraat door Openbare Werken schoongemaakt. De dragline die daarvoor wordt ingezet wil wel eens de buizen voor waterafvoer beschadigen. Die van mij zijn deze keer gespaard gebleven maar die van de bouwende achterburen zijn beschadigd. Dit is niet te zien op de foto (overigens met dank aan Rene).

Natuurlijk kan ik me van hieruit alvast voorbereiden op de inrichting. Het importeren van electrische apparaten is daarbij een apart hoofdstuk. Want ook al heb je een 220 Volt aansluiting, dan wil dat nog niet zeggen dat de 220 Volt altijd wordt bereikt, en ook de frequentie (Hz) kan roet in het eten gooien. Gelukkig is dit al goed gedocumenteerd op internet: http://www.info-suriname.com/Emigreren/verhuizen.htm. Nog een aandachtspunt: schaf je in Nederland een fornuis of gaskookplaat aan, dan zal je die ook moeten laten ombouwen van aardgas naar buta-gasaansluiting.

Intussen zit ik me blind te staren op een prachtige design mini-keuken die ik maar wat graag zou laten nabouwen naar een tropische variant. Optie B is nog altijd de Udden keuken van Ikea.

Motivatie en Kostenplaatje

Omdat een tweetal vragen mij met enige regelmaat worden gesteld door lezers van deze weblog, zal ik ze hier beantwoorden.
Hoe ben ik ertoe gekomen om een huis te (laten) bouwen in Suriname? Wat heeft het me gekost?

Het zijn best persoonlijke vragen, en natuurlijk heb ik het recht om ze niet te beantwoorden. Maar vanaf het begin ben ik zo open mogelijk geweest over dit bouwproject, en dit wil ik graag voortzetten. Want kennisoverdracht is en blijft mijn doel, en dan zal je toch wat moeten prijsgeven.

Een huis bouwen in Suriname.
Het begon met een vakantie naar Suriname bijna 10 jaar terug. Ik was vaker op vakantie geweest, maar deze keer was het anders. Ik stapte uit het vliegtuig op Zanderij en er ging iets door me heen. Dit soort gevoelens zijn moeilijk te beschrijven, en ik zal hier ook geen poging wagen, maar een ding was duidelijk, ik voelde dat ik in Suriname thuishoor. Daarna ging ik vaker naar Suriname op vakantie en het gevoel werd alleen maar sterker. Terwijl ik als kind voornamelijk in de stad bleef, ging ik nu tijdens de vakanties naar het binnenland en ik was overweldigd door de schoonheid van de natuur. Ik weet nog dat ik na een vijfdaagse trip naar Palumeu met tranen in de ogen in het vliegtuig terug naar Paramaribo ging. En hoewel ik nu heel pragmatisch aan het bouwen ben in Paramaribo, ligt mijn hart niet daar,het liefst woon ik buiten de stad, in een mooi houten huis midden in de natuur,maar met alle mogelijke ecologische technische snufjes om ook daar van luxe te kunnen genieten. Maar ook als je daar woont, zal je af en toe wel de stad in moeten om voorraden in te slaan. We hebben in dat jaar nog het perceel van mijn moeder bezocht, maar we hadden er toen nog helemaal geen plannen mee. De jaren verstreken, ik kreeg de mogelijkheid een stuk grond te kopen (grondhuur) bij Powakka en op mijn werk schreef ik mij in voor verlofsparen. Ik heb toen 3 1/2 jaar lang 4 uur per week extra gewerkt tot ik uiteindelijk een half jaar vakantie had opgespaard. Ik realiseerde me heel goed dat na 32 jaar wonen in Nederland ik aardig verwesterd was en ik had al verschillende verhalen gehoord van mensen die hun leven afsloten in Nederland en terug gingen naar Suriname om er vervolgens achter te komen dat ze daar toch niet konden aarden. Nee, dat mocht mij niet gebeuren. Dus ging ik voor een half jaar naar Suriname. Na dit half jaar was m'n conclusie echter: Nee, ik kan nog niet in Suriname wonen; ik mis teveel efficiëntie, kwaliteit, service verlenend denken. Maar ik zag wel dat met het enorm opkomend toerisme dit gaandeweg aan het veranderen was. Ik zag mezelf dus wel over enkele jaren in Suriname wonen, maar dan moest ik wel m'n eigen huis hebben. Het liefst zelf gebouwd, want ik zou moeite hebben me aan te passen aan de gangbare manier van wonen en leefstijl in Suriname. Indeling van de huizen, inrichting, leefwijze, dat is in Suriname vaak anders dan wat ik mezelf voor ogen hou. Zoals ik het zie, is de bouw en leefwijze in hedendaags Suriname vaak geënt op Noord-Amerikaanse standaarden.
Terwijl men eigenlijk, vind ik, veel beter de tropisch Australische of Aziatische stijl zou kunnen overnemen. Dit vraagt natuurlijk om wat voorbeelden. Bijvoorbeeld, ik zie het nut niet in van de vaak donkere zitkamer in een huis in de tropen, vandaar de leefruimte met de grote ramen voorin, wat doet denken aan een groot binnenterras. Ik heb gekozen voor veel doorwaai mogelijkheid en hoog plafond om het huis koel te houden. Inrichting en leefwijze: Ik hou van efficiency, vandaar de flexibele indeling en er komen grote loungeachtige banken in de voorkamer waar je ook op zou kunnen slapen. Ik probeer zo weinig mogelijk donkere hoekjes te creëren voor ongedierte, dus geen inbouwkeuken. Maar goed, nog even een stapje terug. Tijdens mijn half jaar vakantie in Suriname ben ik dan toch met wat spaargeld begonnen met bouwen op het perceel van mijn moeder, en toen het spaargeld begon op te raken ben ik een lening aangegaan. Gaandeweg het bouwproject hebben we besloten dat het perceel beter op mijn naam kon staan. Dit hebben we dan via een notaris in Suriname laten doen.
Eerlijk gezegd, weet ik het werkelijk niet, of ik over een half jaar, 3 jaar of 10 jaar werkelijk in Suriname zal wonen. Ik zie wel hoe het loopt, maar intussen zorg ik wel dat het kan zodra ik het wil. Vandaar dus de flexibele indeling van het huis. Als het af is kan ik zelf voorin wonen en de twee achterste woonunits verhuren, bijvoorbeeld via Cynthiarentahouse*. Ik kan door een tussendeur vrij te maken twee units samenvoegen als dat nodig mocht zijn. Maar ik zou ook het hele huis als geheel zelf kunnen bewonen. Als ik uiteindelijk beslis om buiten Paramaribo te gaan wonen, kan ik m'n intrek nemen in de kleine woonunit achterin en het grote merendeel verhuren.

Het kostenplaatje
Met financiën omgaan is niet mijn sterkste kant. Desondanks denk ik dat ik waar voor mijn geld heb gekregen. Wanneer het huis af is, ben ik om en nabij 75.000 euro kwijt. En wat heb ik daar dan voor? Ongeveer 145 m2 woonruimte met drie twee-persoons appartementen (1 groot en 2 klein) met totaal 3x bad, 3x wc, 3x keuken, 3x zitkamer, 3x slaapkamer, 3x terras en een serviceruimte. Het huis is twee stenen hoger dan de gemiddelde laagbouw woning, en bij constructie en vloertegels heb ik geïnvesteerd in extra kwaliteit. Het huis is rondom geplaveid, er is dievenijzer en hekwerk. Gedurende het hele bouwproject is ook een wachter gefinancierd voor 9 euro per dag. Eens hoop ik de kosten per bouwfase goed op papier te hebben, maar dat gaat nog even duren. Voor deze berekening heb ik alleen gekeken naar wat ik er totaal in heb gestoken. Zoals ik al eens eerder heb vermeld, de "aannemer" heeft mij voor we begonnen laten weten dat een dergelijk huis in Suriname ook voor de helft van het bedrag gebouwd kan worden, maar dan ga je wel met inferieure materialen werken. En deze "aannemer" zou dan ook niet voor mij bouwen, want dat zou z'n eer te na zijn.

* Anno 2009 is dit voor mij geen optie meer, aangezien ik uit betrouwbare bron heb vernomen dat deze instantie richting de huiseigenaren geen zuivere koek meer is.

Advies

Ik heb net hier op Zanderij mijn laatste post in Suriname geschreven, en kon net nog op de pc met internetverbinding. Ik vlieg over een uurtje en heb nog steeds wat te vertellen.

Vandaag heb ik bij Fernandes 3 mooie wastafels besteld. Ik heb kunnen regelen dat ze volgende maand worden geleverd.
Bij Kersten heb ik tal van foto's genomen en namen van de Olympia kranen. Ik heb al alles geinventariseerd wat ik wil aanschaffen.Wastafel zonder bijbehoren: SRD 151,-, kraan in deze combinatie SRD 198,-.

Off topic: Ik kon het niet laten ook nog een Orichinees Casio horloge voor 25 SRD (6 euro) te kopen.

Nu het bouwproject tegen het einde loopt en ik terugblik op alle stappen in dit proces, kan ik wat algemene conclusies trekken over Bouwen in Suriname.
Ik heb gekozen voor een eigen ontwerp, een eigen indeling van het huis, en hier en daar aparte materialen. Ik had ook bij een van de aannemers in Suriname een standaard model huis kunnen kiezen. Ik denk dat een aantal dingen veel eenvoudiger waren geweest. Want zodra het "anders" is, is alles anders. Ik denk dat ik het 't beste zo kan omschrijven. Zie het als een kast die je zelf hebt ontworpen. Je kiest zelf de afmetingen, je kiest de materialen. Vervolgens ga je naar de Praxis of Gamma, je laat alles op maat snijden en koopt zelf de schroeven, scharnieren, knoppen, enz. Je moet zelf voor vervoer zorgen. En vervolgens zet je het zelf in elkaar, je gaat op zoek naar de juiste verf en schildert het. Nu, bij het bouwen van een huis in Suriname zal je je met al deze zaken bezighouden, behalve het daadwerkelijke in elkaar zetten van de kast en het schilderen zelf. Denk niet dat men er zelf over zal nadenken en je zal adviseren om het of deze of gene manier te doen. Of laat ik het zo zeggen, ik kreeg veel advies, maar meer vanuit emotioneel of esthetisch oogpunt, niet vanwege een goed onderbouwde theorie over kwaliteit of duurzaamheid ofzo. Natuurlijk waren er wel uitzonderingen; hoewel het proces heel lang heeft geduurd, kreeg ik goed advies van de tekenaar van Openbare Werken. Ik kreeg ook heel goed advies van de "aannemer" over de bouwmaterialen, heel goed advies van de notaris, van Assuria en van PPS (beveiliging). De laatste twee werken op een Westerse manier, de notaris heel gedegen met een Surinaams vleugje (mijn persoonlijke voorkeur). Overigens kreeg ik vandaag bij Kersten ook heel goed advies over kranen.
Mijn advies is daarom: als je op deze manier gaat bouwen in Suriname, pas je instelling dan aan, hou er rekening mee dat je met bijna alle processen bij de bouw wordt betrokken. Gaandeweg heb ik dit moeten leren, soms was ik werkelijk verbaasd met hoeveel dingen ik werd lastig gevallen en in hoeveel zaken ik me moest verdiepen. Tegen wil en dank ben ik nu een stuk wijzer geworden.

Overigens is de Bouw en Woonkrant van Suriname niet meer gratis. Ik heb de februari editie gekocht voor 3 SRD. Ik vind de krant nog steeds interessant en zit vol gedegen advies. Omdat het niet meer gratis is, zal ik ook geen artikelen hier weergeven. Interessant is ook een onlangs ingezonden brief aan de Ware Tijd, betreffende De Surinaamse Trust maatschappij NV en Rashiv Onroerendgoed Mij.

Eerste oplevering

Afgelopen zaterdag was hectisch. Ik had 3 afspraken en het kwam zo uit dat ze heel dicht op elkaar zaten.
Met mijn neef Patrick die de electra en kabelgoten voor internetaansluiting heel netjes voor mij heeft verzorgd heb ik het huis nog even doorlopen. We kwamen nog een punt tegen wat door miscommunicatie was vergeten, maar eenvoudig kon worden opgelost middels een wisselschakelaar. Hij legde uit hoe de airconditioning voor de slaapkamers zou lopen. We hebben afgesproken dat pas bij de inrichting van de voorkamer en keuken van het voorhuis de lampengaten in het plafond geboord zullen worden. De kabels liggen al klaar op de vliering. Hij probeert over twee weken de EBS keuring te laten plaatsvinden. Airco-aansluiting, electra op de vliering en Patrick bij "het huis op de berg", zoals de buurt het nu noemt.
Overigens had Patrick geen bezwaar tegen een beetje reclame: Patrick Lodik, tel. 08-641145 (TeleG), 08-151045 (Digicel).
Daarna heb ik met Wahab het hele huis doorlopen; noem het maar een voor-oplevering. Wahab gaat nl. een paar maanden op vakantie, en het enige wat hij nog te doen heeft zijn de laatste tegels aanbrengen voor de wastafels en de grote badkamer. Deze vertraging komt door mij. De laatste tegels zijn nog onderweg uit Nederland, en de wastafels wil ik pas installeren nadat het dievenijzer is geplaatst. Eventueel kan Wahab vanuit zijn vakantieadres wel een aantal mensen mobiliseren om het klusje te klaren. Dus zijn nu nog alleen de lasser, de schilder en de wachter actief. Het botert niet zo tussen de wachter en de schilder, dus dat wordt wel een beetje spannend nu Wahab niet meer in de buurt is. Ik heb nog even de vliering bekeken waar ook de warm water leidingen en de electriciteitskabels lopen. De dakconstructie is best indrukwekkend om te zien. De mannen waren nog bezig met een laatste klus, de stankpijpen voor de septictank. Het enige hekel punt wat nu nog over is, zijn de shutters. Ik heb inmiddels wel begrepen waarom Wahab niet de afgesproken Impacto shutters heeft aangebracht. Impacto schijnt de 4 duim shutters niet meer te leveren, die bij mij van toepassing zijn, maar alleen de 6 duim shutters. Hoe dan ook, moet dit later recht gezet worden, want het is een doorn in mijn oog. Nadat we het huis hadden doorlopen heeft Wahab mij en familie getrakteerd op een heerlijke Halal maaltijd.
Kort daarna kwam de timmerman met de wand/legkasten die ik had besteld. Deze zijn van pinus-hout gemaakt. Ik was heel tevreden!De timmerman bij de kasten, de kasten worden tijdelijk bij de familie opgeslagen.
De rest van het weekend heb ik vrij genomen voor een familiefeestje en een bezoek aan m'n "plantage" bij Powakka. Wie weet, ben ik over een paar jaar daar bezig met een volgend bouwproject. Nu men voornemens is de weg te asfalteren en bezig is de Carolinabrug te herbouwen met het gevolg dat Jodensavanna en Blaka Watra beter te bereiken zijn, is het heel aantrekkelijk daar een toeristencomplex neer te zetten.


Een van de huidige bewoners op de "plantage", met dank aan Rene (nagezonden).