Deze week pannenbier

Pannenbier is een term uit de huizenbouw. Pannenbier wordt gedronken wanneer de hoogste nok van het gebouw is gebouwd, en de dakpannen op het dak gelegd kunnen worden. Volgens de traditie gaat de vlag dan uit en trakteert de opdrachtgever!

Vandaag heb ik weer een uurtje met Suriname gebabbeld en ben weer bijgepraat. De bouw gaat voorspoedig. Wahab heeft nadat hij vorige week tot in de nacht was doorgegaan met het storten van de ringbalken een halve dag rust genomen. Hij heeft zich toen bezig gehouden met de begroting voor het dak. Dat doet hij helemaal zelf. Hij belt heel veel zaken af voor een goeie prijs-kwaliteit verhouding. En dat is echt niet zo eenvoudig in Suriname. Je moet de juiste plekken kennen, anders loop je de kans om goed ogende troep in te kopen. Vervolgens berekent hij zelf de hoeveelheden en dan komt hij uiteindelijk met de prijs voor de materialen en apart de arbeiderskosten. Op het moment is de koers heel erg hoog, 1 euro = 3,83 srd. Zo hoog is het tijdens mijn vakantie niet geweest, en dat komt mij goed uit, want de dakbedekking zal niet goedkoop zijn. Over tijdsplanning maak ik me allang niet meer druk; dat zit meer dan goed bij Wahab.
Verder zijn inmiddels alle kozijnen geplaatst. De steunbalken van het dak zijn er al en al het hout voor de dakconstructie is al aangekocht. M'n tante probeert zaterdag alle trouwe bezoekers van het bouwproject op de Apollostraat bij elkaar te verzamelen om het pannenbier te vieren. Oma levert ook een financiële bijdrage aan het feest en naar ik heb begrepen zal zij het pannenbier ook bijwonen. Dat zou dan haar derde bezoek aan de Apollostraat worden. Traditioneel bij het pannenbier in Suriname wordt de Surinaamse vlag op het hoogste punt geplaatst. Bij de start van de bouw hadden we reeds gemerkt dat Wahab niet gecharmeerd was van het duivelse goedje bier, dus waarschijnlijk wordt er zaterdag pannengemberbier gedronken. Tante Helen gaat op zoek naar een Surinaamse vlag.
Aan deze kant van de oceaan probeer ik een woonpolis voor het huis af te sluiten. Gelukkig werkt een van mijn tantes bij een grote verzekeringsmaatschappij in Suriname; zij wilde wel de voortgang voor me in de gaten houden. Verder moet ik uit zien te vinden of het echt nodig is het huis een dubbele insecticiden behandeling te geven. Het is zo duur, dat ik m'n twijfels er een beetje bij heb. Wat er wordt aangeboden is 5 jaar houtluisvrijheid voor een behandeling van de grond (500 USD) en het dak (ook 500 USD), neem je ze beiden, dan krijg je een kleine korting. 5 jaar houtluisvrij, betekent dat ook 5 jaar insecticidenwalm? Nou ja, het wordt weer googlen voor me. Mijn neef Jos die naar verwachting morgen op het vliegtuig naar Nederland stapt heeft al een CD-tje met de laatste foto's van de Apollostraat in zijn koffer. Totdat ik ze heb, moet ik het nog met het virtuele huis doen. Daar zit het dak er al op!
Trouwens, wie na Openbare Werken ook magertjes scoort bij dit bouwproject is het energiebedrijf EBS. Tot m'n verbazing is de bouwstroom nog steeds niet aangesloten!

Opwaarts

De nieuwsgierigheid begon weer vreselijk te knagen, dus heb ik vandaag mijn financieel manager en toezichthouder in Suriname, tante Helen, gebeld.
Ik ben weer helemaal bij en blij. Alle muren zijn opgetrokken en alle kolommen zijn gestort. Wahab is nu bezig met de ringbalken, die de dakconstructie zullen ondersteunen. Hiervoor heeft hij eerst een bekisting gemaakt, en daarin wordt gewapend beton gestort. Een aantal ringbalken zijn al klaar. Tante Helen heeft van Wahab een rondleiding door het huis gekregen; ze moest af en toe een sprongetje maken, want de vloerhoogte is een stuk hoger dan het maaiveld; de stoepen worden later gemaakt. Gelukkig vond ze alles mooi ruim. Ik had haar gevraagd om na te gaan of in de kleine toiletten nog plaats was voor een klein fonteintje, of zoals we in Suriname zeggen, een kleine wasbak. Gelukkig, er is nog genoeg ruimte voor. Wel zo prettig als je na het eten van een Roti van Roopram en het noodzakelijke toiletbezoek een paar uur later, ook je handen meteen kan wassen.
Inmiddels is ook het kastje voor de bouwstroom geplaatst. De daadwerkelijke aansluiting zou afgelopen zondag plaatsvinden, maar toen regende het, dus is het niet gebeurd. Mogelijk staat het er inmiddels wel en hoeven we geen stroom meer van de Javaanse buren te lenen. De Hindoestaanse buren aan de andere kant zijn zo onder de indruk van Wahab z'n werk dat ze hebben gevraagd of hij na de bouw hun dak wil repareren. De vriend van het buurmeisje dat een aantal weken terug met de bouwvakkers in een vechtpartij is geraakt, laat zich, mede dankzij een waarschuwing van de politie, niet meer in de straat zien. Phew!
Volgende week komt een neef van me terug van vakantie, hopelijk met een CD-tje met nieuwe foto's.

De bouw gaat nu snel

Mogelijk moet ik een maandje eerder (al in september) naar Suriname om de tegels uit te zoeken. Wahab en zijn mannen gaan nu in sneltreinvaart vooruit. De muren zijn al bijna allemaal opgetrokken. Daarna komt de ringbalk en kan hij aan het dak beginnen. Gisteren is mijn neef op de fiets langsgegaan en heeft weer wat foto's geschoten.
Nu maar hopen dat hij een goeie internetverbinding kan vinden.

Bij zo'n bouw kan natuurlijk van alles gebeuren, zeker als er zoveel hard werkende mannen, gespierd en al, aan het werk zijn en er vrouwen in de buurt zijn om al dit schoons te aanschouwen.
Ik zal niet in detail treden, en uiteindelijk is het goed afgelopen, maar...
Zet een knap buurmeisje die graag bij de bouwvakkers wat komt lenen, een jaloers vriendje, en een paar klikkende buurtkindertjes bij elkaar, en voor je het weet gaat het goed mis. Resultaat is nu wel dat de buren even niet zo positief zijn over wat er op Apollostraat nr. 19 gebeurt en zich afzijdig houden. Hopelijk gaat deze wind weer snel voorbij. Uiteraard heeft Wahab degene die hierbij betrokken waren flink onder handen genomen.

De foto's zijn gearriveerd

13 mei 2007 - Fase I - de fundering
De graafwerkzaamheden voor de fundering

26 mei 2007 - Fase I - de fundering
De funderingsstenen optrekken tot vloerhoogte.
De relatieve straat- en vloerhoogte is duidelijke te zien op de 1e foto. Op de 2e foto staat mijn nichtje Juanita tot haar nek in het toekomstige fundament van een kleine slaapkamer.

14 juni 2007 - Fase I - de fundering
De fundering is al grotendeels opgevuld met allerlei soorten zandlagen. Juanita staat nu alleen nog met haar voeten in het fundament van een zitkamer.

14 juni 2007 - Fase I - de fundering, begin Fase II: muren optrekken tot ringbalk.
Het hout voor de tijdelijke steunprofielen voor ramen en deuren bij het optrekken van de stenen. De septictank staat er ook al.

Inmiddels is Fase II al in volle gang; er zijn al een groot aantal muren opgetrokken.

Voortgang van het virtuele huis

Muurtjes

Gisteren ben ik weer bijgepraat vanuit Suriname.
De bouw gaat nog steeds voortvarend. Er zijn al een aantal muurtjes opgetrokken en er staat een steiger (Wahab gebruikt een hindoestaans woord hiervoor: tadja) om de hoogte in te werken.
Ik hoor van verschillende kanten dat het huis erg groot is. Wahab zei dat hij gewoonlijk voor een perceel van deze grootte de helft van het aantal stenen gebruikt. Tja, het zijn ook eigenlijk 3 huisjes natuurlijk.
Familie en vrienden die daar even komen kijken zijn steeds onder de indruk van de vaart die Wahab maakt. Behalve één. Die vroeg of het werk soms gestagneerd was vanwege de harde regens. M'n tante dacht Wahab een beetje te plagen en liet dit aan hem weten. Wahab vond deze opmerking tien keer niks en verwees meteen naar het bedrijf waar deze meneer werkte; "laat hij maar kijken hoe snel ze daar werken!!". Wahab is een man met trots en eergevoel en als hij zo z'n best doet om de vaart erin te houden dan komt zo'n opmerking hard aan. Want, eerlijk is eerlijk, de dagen dat het overdag regende, begonnen Wahab en z'n mannen 's avonds te werken en dan gingen ze wel tot 5 uur in de ochtend door. Dit vertelt Wahab mij niet als we aan de telefoon praten; hij zegt me alleen dat hij een beetje moe is, want hij heeft hard gewerkt.
Ik heb begrepen dat er al een CD met foto's in Nederland is; het moet alleen nog opgestuurd worden. Vol verwachting klopt mijn hart.
Intussen ben ik druk bezig Google Sketchup onder de knie te krijgen. Een ontzettend leuk programma waarmee je je huis in 3D kan opbouwen en uiteindelijk kan je het in GoogleEarth neerplanten.
Ik ben heel positief over dit programma want AutoCad was me te complex; daar moet ik echt een heftige cursus voor volgen wil ik dat ooit onder de knie krijgen. Google Sketchup vind ik in vergelijking met Autocad een stuk makkelijker en leuker. Ik heb al een deel van het huis in 3D (zie hieronder een 2D afdruk ervan). Het is natuurlijk ook dé manier om met dergelijke afdrukken aan Wahab duidelijk te maken wat m'n wensen zijn. Zelf geniet ik er nu al van om in mijn onaffe virtuele huis rond te lopen.

Fase 2 begint

Het is al een paar dagen redelijk mooi weer geweest in Paramaribo en dat is weer merkbaar bij de bouw.
Naar ik heb begrepen is de fundering bijna afgerond; en voor de volgende fase, muren optrekken van vloer tot ringbalk, is inmiddels het hout voor de kozijnen geleverd. Gelukkig houdt m'n tante alles goed in de gaten, want ze had gemerkt dat mijn verhaal over de grote schuiframen aan de voor- en zijkant van het huis niet strookten met die van Wahab. Hij dacht dat ik daar alleen maar ijzerwerk (dievenijzer) wilde. Nu pas begrijp ik ook zijn grap tijdens ons laatste telefoongesprek; dat voorbijgangers met hun hengel bij mij naar binnen komen vissen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Tante Helen zal mijn wensen nog eens verduidelijken.
De wachter heeft problemen met zijn voet; mogelijk heeft hij zijn voeten niet goed beschermd tijdens het aanbrengen van enkele funderinglagen; sommige schijnen in vloeibare vorm niet echt bevordelijk te zijn voor de huid. Hij heeft nu snel een behandeling nodig, alvorens de boel gaat ontsteken. Desondanks verlaat hij zijn post niet; zijn moeder kwam op bezoek op hem te verzorgen. Ongekend! Natuurlijk probeer ik van hieruit dit soort dingen de goeie richting op te coachen, maar ja, wie ben ik. Als ik met de arbo-wetgeving volgens Nederlandse standaarden kom aanzetten, komt mijn huis nooit af.
Inmiddels zijn er al heel veel foto's van de bouw gemaakt, maar ik heb ze nog niet ontvangen. Met een beetje geluk komen ze volgende week op CD-rom naar me toe. De bouwstroom is er ook nog niet; de centrale post waar mijn stroom vandaan moet komen, staat nogal ver van het huis, dus duurt het langer. Ja, zo gaat dat in Suriname. Water-kosten en buurtwachtpolitie kosten worden gelukkig al automatisch van de bankrekening afgeschreven.
Een paar dagen terug kreeg de overbuurman ineens een aanval, hij rolde op de grond van de pijn. Wahab en zijn zoon zijn te hulp gesneld en hebben hem naar de eerste hulp gebracht. Inmiddels heeft de overbuurman tabletten gekregen om de nog kleine nierstenen te vergruizen. Ja, Wahab is duidelijk meer dan een aannemer, uitvoerder en opzichter....