Verboden voor onbevoegden

Woon je al lange tijd in Nederland en ben je bezig met bouwplannen in Suriname, dan zijn zwervers en honden op je bouwterrein niet het eerste waar je aan zult denken. Maar toch ook belangrijk om daar rekening mee te houden. Zwervers komen maar wat graag inspecteren wat ze mee kunnen nemen, terwijl de honden een hoop voor je zullen achterlaten.

Dat is bij mij nu zo goed als voorbij. Het hekwerk aan de voorzijde staat er nu en aan de achterzijde is een poort geplaatst. Het staalwerk staat nu nog in de menie, maar zal binnenkort geverfd worden.Heerlijk dat het werk nu tegen het einde loopt. Langzaamaan begin ik ook te evalueren. Wat is nou goed gegaan en wat had ik achteraf liever anders gedaan. Natuurlijk leerzame stof voor alle lezers van deze weblog.
En ik moet zeggen, het aantal lezers is in de loop der tijd behoorlijk toegenomen. Ik had aan het begin nooit kunnen bedenken dat er mensen in de VS, Nederlandse Antillen, UK, Spanje, Frankrijk, of zelfs Noorwegen deze webblog zouden lezen. Maar gaandeweg heb ik begrepen dat Surinamers zich over de hele wereld hebben verspreid, ook al is de bevolking nog zo klein. En blijkbaar lopen er velen buiten Suriname met bouwplannen rond. De laatste tijd neemt het aantal bloglezers vanuit Suriname ook enorm toe. Dat doet me goed; dat men vanuit Suriname steeds meer internet als informatiemedium weet te vinden.
Nu dan wat evaluatiepunten.

Waar heb ik me op verkeken?

Vaklui en perfectionisme
Toen mijn naar Suriname geremigreerde tante mij tijdens een vakantie eens zei: “men vindt mij hier te kritisch” had ik haar niet goed genoeg begrepen. Ik begreep wel dat haar standaarden voor afwerking hoger lagen dan van de gemiddelde Surinamer, maar ik had nog niet begrepen dat het streven naar perfectionisme niet echt leeft in Suriname. M.a.w. vakmensen zijn heel erg moeilijk te vinden, en men is gauw tevreden met een middelmatig resultaat. Nu kan ik dat heel goed begrijpen, in Suriname lig ik ook liever de halve dag in een hangmat torie te praten, maar een gedegen oplossing heeft toch ook mijn voorkeur boven een halfslachtige oplossing die je steeds maar moet oplappen om het werkend te krijgen en wat op den duur veel meer tijd, energie en geld kost. En daar heb ik me erg op verkeken, op die instelling die erg leeft in de gemeenschap en waar het soms erg moeilijk is om tegenin te gaan.

Mode en Amerikaanse producten
Ik heb me ook verkeken op de manier waarop men met je meedenkt bij de bouw. Dit is vooral erg tricky. Want ook goeie vaklui zijn erg trendgevoelig en geven vaak de voorkeur aan Amerikaanse oplossingen. Wat nieuw is gearriveerd in de gemiddelde Surinaamse winkels loopt vaak jaren achter op de trend in Nederland, en dat “nieuwe betere” product probeert men je dan aan te praten. En wat werkt voor temperaturen en leefomstandigheden in Amerika (of Nederland natuurlijk) hoeft niet geschikt te zijn voor Suriname.

Smaak en prijs
Bij het meedenken wordt de persoonlijke smaak van de opdrachtgever vaak ook genegeerd. Elke bouwvakker wil jou wel vertellen wat je beter kunt doen, bijvoorbeeld omdat het goedkoper of mooier is. Men kan niet zo goed begrijpen dat je een bepaald patroon wilt, en niets anders, zelfs al kost het 500 SRD meer.

Onafhankelijk werken
Ik had er ook niet goed bij stil gestaan dat men niet zo goed onafhankelijk kan werken. Ik had het moeten weten, want niet voor niets zijn er nog zoveel winkels in Suriname met personeel met een eigen deeltaak; het personeel dat advies geeft, het personeel dat inpakt, dat afstempelt, dat afrekent. En ik heb het keer op keer gezien, mensen met een pension moeten steeds naast de schoonmaakster lopen om elke week weer opnieuw uit te leggen wat er op welke manier schoongemaakt moet worden. Vanuit historisch oogpunt is het me volkomen duidelijk waarom dit zo is, maar het moge ook duidelijk zijn dat Suriname niet met zijn tijd is meegegaan. Deze manier van werken is echt te achterhaald. Gelukkig zijn er ook wel mensen die onafhankelijk werken, en dat is dan zo’n opluchting!
Hoe dan ook, dit gegeven heeft m’n plannen wel in de war geschopt. Ik wilde namelijk heel veel meubels in Suriname laten maken en op die manier veel geld voor de inrichting uitsparen. Maar dat gaat dus niet door. Ik zal veel meer in Nederland moeten aanschaffen en opsturen.

Wat had ik anders gedaan?

Fundering en vocht
Ik had me meer moeten verdiepen in de fundering van het huis. Dit was toentertijd zozeer een ver-van-mijn-bed-show en heb daarom een blind vertrouwen in de aannemer gesteld. Nu heb ik rondom het huis onderaan de buitenwand een vochtprobleem. Ik weet niet of het komt omdat er geen vochtbeschermer is aangebracht of omdat het te vroeg geschilderd is. Toen het maanden terug aan het licht kwam heb ik het probleem voor me uitgeschoven; ik zal er later eens goed induiken. Het vochtprobleem zit in ieder geval niet binnenin het huis.
Uiteraard heb ik het zowel met de aannemer als de schilder besproken. En je zult wel begrijpen wie waar het probleem neerlegt.

Wandtegels en stijl
Ik had wat meer tijd moeten nemen voor de wandtegels. Je kunt zoveel leuks doen, simpel door verschillende kleuren te combineren, dat had niet zoveel meer tijd of geld gekost, maar het had er wel leuker uitgezien.

Onkruid en bouwplastic
Een andere tante had me het advies gegeven: voordat je gaat bestraten, zorg dan dat je bouwplastic plaatst. Dit heb ik uiteindelijk niet gedaan. Ik was het niet vergeten, maar het ging nogal tegen mijn gevoel in. De oplossing vond ik te onnatuurlijk. Om eerlijk te zijn, weet ik niet of ik de juiste keuze heb gemaakt. Feit is wel, dat ik nu veel onkruid tussen de stenen heb. En dus meer onderhoud.

Concessies
Verder zijn er tal van kleine details die ik liever anders had gezien, maar ik zou niet weten hoe ik het dan wel had moeten doen. Ik kreeg het bijvoorbeeld niet voor elkaar om vanuit Nederland duidelijk te maken wat voor bouwglas ik in de gang wilde. Zelfs nadat ik tekeningen had gestuurd, is het niet gelukt. Uiteindelijk heb ik het opgegeven en is er later een uitsparing gelaten waar gewoon glas is gekomen. Dit soort concessies heb ik moeten doen vanwege het bouwen op afstand.

Tenslotte

Ik moet zeggen, toen ik middenin het bouwproces zat, dacht ik: zoiets echt nooit meer. Maar nu langzaamaan de last van mijn schouders komt te vallen begint het toch te veranderen. Ik ben van nature een "bouwer", in m’n werk, maar ook privé en ik moet zeggen, een huis bouwen, dat was toch wel een ultieme ervaring. Als het straks helemaal af is, denk ik dat ik in een groot zwart gat val.
Maar ja, misschien als ik eenmaal in die hangmat in m’n eigen huis lig, kom ik er ook niet meer uit.

Ik ontvang trouwens graag reacties op mijn evaluatiepunten en bovenal advies van lezers met verstand van zaken.

Het huis op de heuvel

Onlangs kreeg ik een paar foto's uit Suriname, waarop ik de nieuwe oprit kon bewonderen. Ik had al begrepen dat de uitvoering zeer geslaagd was en de foto's laten dat ook zien.

De aangepaste helling voor de twee inritten (bedankt voor de foto's Heleen!).

Dit soort glooiende hellingen kom je nauwelijks tegen in Suriname, men geeft doorgaans de voorkeur aan drempels, waarom weet ik niet.
Maar ik ben blij toe dat ik vorig jaar m'n aannemer tijdens zijn vakantie in Nederland een dag op sleeptouw heb genomen door Amsterdam.
Want door het plaveisel dat hij op De Dam heeft bekeken, waagde hij het om mijn inrit op deze manier aan te passen.
Nu maar hopen dat deze constructie de zware regens van Suriname zal doorstaan.

Als het goed is zijn de laswerkzaamheden voor het hekwerk aan de voorzijde van het huis in volle gang.
Ik heb deze keer met de lasser afgesproken dat hij niet begint, voordat ik zijn aanpassing van mijn tekening heb goedgekeurd. Ik heb er vertrouwen in dat het nu goed zal gaan.Ik kan dat trouwens iedereen aanraden, want ook hier zie je dat het toch anders wordt dan ik heb aangegeven. Maar deze aanpassing vind ik wel ok.
Afgelopen vakantie (in februari) heb ik met de buren afgesproken dat zij op zoek zouden gaan naar iemand die voor een schappelijke prijs aan beide zijden van het huis tuinmuren kan optrekken, maar ik heb daar nog niets over gehoord.

En dan mijn aanrecht. Hoe is dat nou verlopen?
Ik had zoveel te regelen tijdens de laatste vakantie, ik kwam tijd en energie tekort, en dan had ik ook nog een klacht in te dienen.
Onderhandelen is niet mijn sterkste eigenschap, en ik kreeg al visioenen van een uitputtingslag waarbij ik allerlei kunsten moest uithalen om mijn recht te kunnen halen.
Maar geheel buiten verwachting kwam er kort na het indienen van mijn klacht iemand van de firma BEM langs, die de zaak heel professioneel oppakte.
Ik heb m'n verslag over de gang van zaken naar deze heer toegemaild en binnen een paar dagen waren we tot een overeenkomst gekomen.
Het aanrecht zou vakkundig verwijderd worden, mijn spoelbak zou gereinigd worden en het betaalde bedrag zou ik terug krijgen. En ja hoor, zo is het ook gegaan.
Het heeft nog even wat tijd genomen, maar dat komt doordat mijn inrit werd verbouwd. Wat een opluchting!
Maar... nu heb ik dus nog steeds geen aanrecht. Yikes! En ik blijf koppig, ik wil er een met een waterkering die niet is opgeplakt.

Vakanties in Suriname, Pendelen of Wonen in Suriname?
Regelmatig krijg ik de vraag van bloglezers wat ik van plan ben als m'n huis eenmaal af is.
In plaats van iedere keer weer het zelfde verhaal te mailen, laat ik het maar via deze weg weten.
Op dit moment, dit jaar en wellicht de eerstkomende jaren wil ik er nog niet wonen. Dat betekent dat ik er geen werk van ga maken.
Maar ik bijt me niet vast in m'n levenspad. Mocht er een vreselijk aantrekkelijk aanbod mijn richting opkomen om goed te kunnen werken en leven in Suriname, dan is het geen onmogelijkheid.
Wat ik het liefst zou willen is pendelen. Dit kunnen doorgaans alleen gepensioneerden zich permitteren, maar zodra m'n huis af is ga ik me daarop concentreren; met wat voor een baan dit het beste te realiseren is.
Om een idee te krijgen van het aanbod en de werkomstandigheden in Suriname ben ik tijdens een van mijn vakanties op sollicitatiegesprek geweest. Dat was voor mij een heel nuttige ervaring.
Tijdens de vele vakanties in Suriname die ik voor de komende tijd voor ogen heb, zal ik dit wel vaker doen. Een eigen onderneming is overigens ook een optie, maar dat is voor nu nog teveel koffiedik kijken.

Het huis op de berg

Zo noemen de buurtbewoners m'n huis. Niets mis mee op zich, ware het niet dat deze berg veel te steil is aangelegd.
Dit is een van de dingen die al communicerend vanuit Nederland niet goed is gegaan tussen mij en de aannemer.
Ik zei toen: "als de helling op het trottoir te steil is, laat de inrit dan doorlopen tot aan gevelhoogte van het huis".
Maar ja, ik heb de maximale hellingsgraad niet doorgegeven, en hoewel diverse mensen de aannemer hebben gezegd dat het te steil was, had hij daar een ander idee over.
En daarin staat hij ook niet alleen, want afgelopen vakantie hoorde ik regelmatig: "het is hooooooog..... maar het is goed", natuurlijk duidend op tijden van wateroverlast.

Foto's van februari 2008: Mijn berg en ik.
Gedurende mijn vakantie in 2008 had ik deze steile helling al uitvoerig en kritisch bekeken, maar ik moest het nog laten bezinken, ik had geen idee hoe ik dit probleem enigszins esthetisch kon oplossen.
Nu het hoog tijd is om het hekwerk aan te leggen - alle honden uit de buurt hebben vrij spel om bij mij hun behoefte te doen - , wist ik dat het ook tijd was voor roekeloze maatregelen richting de Berg.
Nog duidelijker werd het toen ik zag dat een plaatselijke motorrijder mijn berg als attractie gebruikte, ene inrit op en de andere er weer af. Ik moest hier wel erg om lachen.

Samen met de aannemer heb ik een plan gemaakt en de uitvoering is nu in volle gang.
Foto's gistermiddag (met dank aan Rene!).

Voorbereidingen; hydrofoor en airco

Zoals ik al eerder vermeldde heb ik nog geen hydrofoor geïnstalleerd.
Samen met de sanitair installateur heb ik wel reeds een boodschappenlijstje samengesteld en de plaatsing afgesproken.
Ik heb begrepen dat we alles van de lijst bij Lao's Bouwmaterialen (Gompertstraat 108) kunnen aanschaffen voor een goeie prijs.

- Meyers Hydrofoor 1/2 PK, 5 gallon druktank, incl. drukmeter, pressure-switch, 4 way.
(prijs Kersten SRD 1104,50, foto boven)
- 3 stopkranen
- 1 terugslagklep
- 1 flotter
- 3 3-delige koppelingen (3/4 duim buitendraads)
- 1 3-delige koppeling (3/4 duim binnendraads)
- 1 verloopring 3/4 duim naar 5/4 duim
- 2 m. kabel, incl. stekker met aarde (110V)
- 1 adapter stekker of stekker ombouwen
- 1 à 2 meter koperbuis 3/4 duim
- teflon tape
- 6 stenen van 4 duim om hydrofoor op te plaatsen
- geribbelde durotank van 200 gallon (eigenlijk zou een grotere beter zijn, maar daar heb ik wellicht geen ruimte voor).

Ik was blij te horen dat ik een terugslagklep heb. Deze is bij de waterinstallatie reeds geplaatst.
De terugslagklep zit in het middenstuk op dit plaatje van de bypass; als de stroom uitvalt zal (door de drukverandering) deze klep terugslaan waardoor ik weer SWM waterdruk krijg.
De installateur geeft zelf de voorkeur aan een stopkraan, die handmatig wordt bediend bij stroomuitval. Dit omdat na een tijdje de terugslagklep defect raakt.
Toen ik dit aan Rene vertelde adviseerde hij om de stroomuitval met enige regelmaat te simuleren. Want een terugslagklep kan heel lang meegaan, maar kan door onbruik vervuild raken door kalk en wat al niet meer, waardoor het eerder stuk gaat. Natuurlijk wilde ik weten hoe je merkt als de terugslagklep defect is. De pomp blijft dan doorwerken, zelfs wanneer alle kranen dicht zijn.

Wat betreft de hydrofoor. In Suriname is het gangbaar een pomp en druktank van staal aan te schaffen.
Ik kreeg echter de tip om voor RVS te kiezen. Toen ik dit voorstelde aan de installateur liet hij me weten dat in Suriname daarvoor de onderdelen niet voorradig zijn, je hebt dus een groot probleem wanneer er iets stuk gaat. Wie een RVS hydrofoor pomp en druktank wil aanschaffen zou kunnen kijken op de site: http://www.terpstratotaaltechniek.com/.

Zodra de hydrofoor is geïnstalleerd kan ik ook een boiler van 40 gallon van het merk Titan of Premium aanschaffen (220V). De boiler zal zonder hydrofoor niet werken.

Lees hier meer over de werking van hydrofoor en boiler (alleen met account bij DWTonline).

Voor de airco's heb ik bij Procool (Gompertstraat 48) wat gegevens opgevraagd. De service was professioneel.
In de winkel wordt ook netjes voor je uitgerekend hoe groot de airco moet zijn die je voor de kamer nodig hebt. Daarvoor laat je de lengte, breedte en hoogte van de kamer weten.
Klik hier voor meer informatie over de rekenformule. Ik weet niet hoeveel koelwatt er in Suriname nodig is per m3. Op deze site kan je extreem invullen, en daar wordt dan 50 Watt ingevuld, maar misschien is 100 meer op z'n plaats in Suriname. Wie het weet mag het zeggen.
Voor mijn kleine slaapkamers zou een airco van 6000 BTU genoeg zijn, maar die levert Procool helaas niet. Zij beginnen met airco's van het merk TGM type Highwall split unit (220V) van 9000 BTU. De prijs hiervan tijdens mijn bezoek (maart 2009) was met een 10% korting: SRD 1148,40. Basis installatie bij 3m afstand tussen units: SRD 474,76. Meerkosten p.m. SRD 78,30. Montagekosten p.m. SRD 37,58. Als je dit netjes in speciale kabelgoten wil laten wegwerken komen er nog wat meerkosten bij.


Dat wordt een kostbare aangelegenheid. Voorlopig laat ik de geld- en kopzorgen nog maar wegblazen door een Wind Machine.

Sanitair

Mijn zoektocht in Suriname naar sanitair was al een jaar geleden begonnen. Net als bij alle andere zoektochten (naar lampen, keukens, bankstellen enz.) verbaas ik me steeds weer over de vaak inferieure of onbruikbare spullen die er verkocht worden.
Hoe is het mogelijk dat er minitoiletpotten tussen de grote staan, zonder een melding "kindertoiletpot" of dat je n.a.v. een mooie foto in de krant in de winkel checkt of het bed ook wel stevig is en vervolgens sta je daar met twee bedstukken in je hand. Of dat je een stevige ladder koopt en thuis merk je ineens dat de treden, op het gevaarlijke af, veel te ver uit elkaar staan.
Wat ik hiermee wil zeggen is, mensen, als je gaat winkelen in Suriname, weet van tevoren goed wat je zoekt, welke kwaliteit, welke afmetingen, anders kom je misschien bedrogen uit. We zijn in Nederland zo gewend dat de koopwaar aan een bepaalde (ARBO) norm voldoet, dat je even moet wennen wanneer dat niet zo is. Mijn sanitair installateur liet mij zijn Chinese Bosch boormachine zien. Er staat werkelijk Bosch op, maar heus, het is niet de echte!
Wil je wat zekerder van je zaak zijn, dan ga je naar de winkels met naam. Ik heb na heel wat zoektochten besloten mijn wasbakken in Nederland en bij Fernandes te kopen en mijn toiletpotten en kranen bij Kersten.
Wastafel van Praxis, kraan van Kersten. De straalbreker is er hier even af om het vuil uit de leiding weg te spoelen.

De sanitair installateur zei: Kersten is duur hoor, alles wat ze daar verkopen kan je ook bij Lau's Bouwmaterialen kopen, maar goed, onderaan het bonnetje van Lao's staat wel heel duidelijk: * Geen garantie op gekochte goederen. * Gekochte goederen worden NIET INGERUILD. Maar er staat ook: Bonnen Zorgvuldig Bewaren. Waarom dan?
Nou goed, we hebben wel onderdelen bij Lau's gekocht, maar dit heb ik samen met de sanitair installateur gedaan, erop vertrouwend dat hij weet wat hij daar koopt. Hij had ook de nodige trucjes om de spullen te controleren. Deze kennis heb ik uiteraard niet.
Toen ik eenmaal alles bij elkaar had kon de sanitair installateur aan het werk. Ik was ervan overtuigd dat ik standaard toiletpotten had aangeschaft met onder afvoer. Echter, nu bleek dat de aannemer de afstand tussen muur en afvoer niet standaard had gemaakt, de afstand was te klein. Groot probleem! Want nu zou de toiletbril niet tegen de cistern blijven staan.

Afstand tussen pot en cistern te krap!

Gelukkig was de sanitair installateur wel creatief en ik ging akkoord om de cisternpijp te verlengen en de cistern hoger te plaatsen. Mooi was het niet en comfortabel ook niet, maar de toiletbril bleef zo tenminste staan. Toen ik het aan Rene (zie vorige blog) uitlegde kwam hij met het idee om een andere mof/manchet te gebruiken. Op internet zag ik dat dit een excentrische manchet heet. Daardoor kan je de afvoer ietwat verschuiven. De installateur was hier niet een groot voorstander van, omdat dit het afvoergat kleiner maakt, maar hij heeft de manchet toch (bij Lao's) kunnen omruilen en zo komt het dat het tweede toilet toch wat comfortabeler was, maar nog steeds met een verhoogde cistern. Ik had geen zin om dit zelfde trucje ook in de luxere woonunit toe te passen, en daar had ik sowieso meer speelruimte, dus ben ik naar Sewnath (Jozef Israelstraat) gesneld om daar een toiletpot met een onderafvoer die veel meer naar achteren liep aan te schaffen. Ik had geluk, het was de laatste die ze nog hadden en daardoor ook nog in de aanbieding.
Een dergelijk situatie had ik ook bij de afvoerpijpen van de wastafels. De aannemer had deze bijna allemaal scheef ingezet, wat werkelijk een lelijk gezicht is. Rene gaf een paar goeie tips, maar deze liet ik, wegens tijdgebrek voor de toekomst, nl. de pijp onderaan kort afsnijden en daar een smallere recht op monteren, en dan kan de rozet ook op de grond gemonteerd worden. Daardoor krijgt het geheel een veel mooiere afwerking.
Voor de liefhebber wat prijzen:
Toilet compleet met cistern en toiletbril - Kersten: SRD 350. Andere onderdelen voor de installatie (flexslangen SRD 13,50, bochten SRD 3,-, inzetverloop SRD 3,35, manchet SRD 11,50 etc), ook voor de wastafels, zijn bij Lao's (Gompertstraat 108) gekocht, m.u.v. de toiletpotschroeven die de vloer ingaan, die zijn gekocht bij De Eenheid (Lalarookhweg 47-53).
De kranen (Kersten): kleine wastafelkraan SRD 47,50, grote wastafelkraan SRD 149,50, voetkraan SRD 59,50, douchemengkraan SRD 168,-. Ik heb relatief goedkope douchesets bij Blokker (in Suriname) gekocht om uit te proberen, prijs p/st SRD 67,50.
Overigens heeft elke wateraansluiting (behalve in de doucheruimte) zijn eigen hoekstopkraan (Lao's SRD 22,50 p/st, merk Schell). Daarmee kan bij aanpassingen aan toilet of wastafel de wateraanvoer ter plekke afgesloten worden.

Wie trouwens meer te besteden heeft voor zijn/haar sanitair kan voor luxere artikelen terecht bij Ronan of Tropical Home Center.
Het aansluitmateriaal kan wel bij Lao's (of Wai Dat, in principe zelfde winkel aan de Gompertstraat 29) aangeschaft worden.

Hollen en stilstaan

Hoe blog je 3 weken vakantie in Suriname in 1 keer?
In principe mogelijk, maar door de enorme lengte niet bijzonder prettig om te lezen, dus zal ik mijn verhaal opsplitsen in stukjes.
Ik heb het te druk gehad om te bloggen terwijl ik er was, waardoor er ook veel te vertellen is; veel leuks, maar ook minder minder leuke dingen.

Doel van de werk-vakantie was sanitair en hydrofoor installeren. Maar het is ietsje anders gelopen. Aangezien ik toch wat waterdruk had (vooral in ochtend en middag), heb ik de aanschaf en installatie van hydrofoor vooruit geschoven, maar wel voorbereid met de installateur.

Wat anders was dan de vorige vakanties is dat ik veel afspraken had met verschillende installateurs. Daardoor viel het me op hoe ontzettend adhoc er in Suriname wordt gewerkt.
Eerst kan je een installateur niet bereiken, je weet niet eens of hij wel in de stad verblijft, het duurt dagen voordat je wat hoort, vervolgens heb je hem dan eindelijk aan de lijn en komt hij morgenochtend meteen al langs voor de opname.
Of toch niet, hij belt even later dat hij nu al kan komen. Je kunt begrijpen dat er van een strakke planning zo niets terecht komt. Ik was natuurlijk wel blij dat alles zo snel werd opgepakt, maar de voorbereiding kwam er daardoor wel onder te lijden, waardoor hier en daar wel wat foutjes zijn ingeslopen.

In een notendop alvast wat foto's met uitleg.
Mijn granito aanrecht: uit de verte ziet het er niet slecht uit. Sta je ervoor dan is het 6 cm te hoog, op verschillende plekken gebroken en gerepareerd, slecht gevoegd, de waterkering duidelijk uit losse hand gefreesd, en het heeft een vreemde hoekruimte.

Toen ik aan het eind van de vakantie mijn moed bij elkaar had geschraapt om de firma BEM met mijn ontevredenheid te confronteren - ik zag er als een huis tegenop - hebben zij gelukkig hier naar volle tevredenheid gehoor aan gegeven. Inmiddels (mei 2009) is het aanrecht vakkundig weer verwijderd, mijn spoelbak is meegenomen, volledig gereinigd geretourneerd en ik heb mijn geld terug. Dit is klantenservice!

De 3 toiletten. Klusprofessional Rene die mij met verschillende klussen in het huis heeft geholpen is net als ik gecharmeerd van multifunctionele toepassingen.

De 3 badkamers (in Suriname heet een doucheruimte een badkamer). Alle douche mengkranen zijn verschillend. In de verschillende winkels (inclusief Kersten) die ik heb bezocht, hadden ze steeds maar 1 douche mengkraan van het type dat ik wilde.
Voor de grote doucheruimte zal ik een luxere doucheset in Nederland aanschaffen. Ik ben geen geschikte middenklasse douchesets in Suriname tegengekomen. Of ze waren te simpel of te luxe en te duur.

4 dezelfde wasbakken (wastafels) zijn geïnstalleerd. In elke slaapkamer één en deze in een hoekje van de keuken. Bij alle 4 moet er nog betegeld en geschilderd worden.
Wandlamp uit Nederland, Hanglamp uit Suriname voor 70 SRD (Huang An Trading Co. Ltd. Jozef Israelstraat 39).

Mijn eerste kopje thee in de woning, en m'n favoriete bezigheid (kuch!) shutters schoonmaken.
Wederom kreeg ik opmerkingen dat het huis veel mooier zou zijn met schuiframen i.p.v. shutters, omdat dat moderner en mooier is.
Het feit dat je ramen dan voor ongeveer 50% dicht zijn schijnt niet erg mee te tellen bij de gemiddelde burger.

Rene boort grotere gaten in het dievenijzer zodat de discussloten uit Nederland passen.
Rene plaatst de Ikea Dignitet staalkabels voor gordijnen. De werking was nog wel een puzzeltje vanwege het rechts- en linksdraaiend systeem.
Maar uiteindelijk zag het er wel strak uit. Ik moet zeggen, door alle drukte was ik niet echt een goeie gastvrouw in mijn nieuwe woning. Rene moest zelfs zijn eigen meegebrachte broodje met een plamuurmes beleggen.
Naast al het klushulp heb ik veel advies van Rene gekregen, over het aanrecht, over het aanpassen van de inrit, hang en sluitwerk, installatie van sanitair en ga zo maar door. Heel prettig om een allround professionele klusser als klankbord in de buurt te hebben. Wederom, bedankt Rene!

Stroom

Eind januari kreeg ik bericht uit Suriname dat het huis nu stroom heeft. En dan gaat er weer een nieuwe wereld open. Niet alleen een wereld van licht, maar ook een wereld van waterdruk. De juiste waterdruk, met een goeie hydrofoorinstallatie verhoogt het leefgenot. Ik heb begrepen dat ik, vanwege de laagbouw geen grote durotank of expansievat nodig heb. Dat scheelt weer, want de complete waterdrukinstallatie verdient geen schoonheidsprijs. Ik zal ook nog goed met de installateur moeten overleggen, want eigenlijk heb ik me pas na de waterinstallatie gerealiseerd dat ik ook een kraan wil op een punt vóór de aansluiting van de hydrofoor.
Waarom? Als je enige aanvoer van water regelrecht naar de hydrofoor loopt, dan heb je bij stroomuitval nergens in huis meer water, tenzij je de omleiding naar de hydrofoor (handmatig) er tussenuit haalt. Het leek me wel handig om altijd, zonder veel gedoe, een werkende kraan, zij het met zwakke straal, te hebben. Dus aankomende bouwers, denk hier al in een vroeg stadium over na.

Wie zich afvraagt waarom het toch zo lang duurt met de stroomaansluiting in Suriname zou Een open brief aan de Energie Bedrijven Suriname in De West Online kunnen lezen.

Hoe dan ook, ik heb nu stroom in het huis, dus snelde ik meteen naar Praxis om daar wat leuke lampjes op de kop te tikken. Ik ben benieuwd hoe ze straks in het huis zullen staan.