De schutting

Gisteren was de fundering voor de tweede schutting gestort en op dit moment worden de stenen opgetrokken.
Hoewel ik in eerste instantie graag de schutting af had voordat mijn vakantie begon, vind ik het wel prettig om te zien hoe het wordt opgetrokken.
Hieronder staan de materialen en prijzen en stap voor stap alvast een deel van de opbouw van de schutting.

Het graven.
De gevlochten schotelplaten.
Het bevestigen van de gevlochten kolommen aan de schotelplaten.

Vlechtwerk dat over de gehele lengte van de schutting wordt geplaatst.
Bewapening ligt op zijn plaats.
Zand, grind en cement worden (op straat?!) gemixt.
Het cement wordt gestort.
Het cement droogt op.
Bij de Vaco liggen momenteel 3 interessante brochures met tips voor grondaanvraag, aanschaffen van een perceel en hypotheek. Ze kosten elk SRD 7,50.

Na wat prijsvergelijkingen tussen Fernandes en Kirpalani heb ik enkele witgoed aankopen bij Kirpalani gedaan. Dezelfde artikelen waren wat duurder bij Fernandes. Of Kirpalani aan refurbishing doet weet ik niet; het werd er in ieder geval niet bij verteld en er zit garantie op. Wellicht vanwege de stille vakantieperiode had Kirpalani een actie en kreeg ik een behoorlijk aantal (zeer gewilde) waardebonnen die ik voor allerlei lekkernijen kon inwisselen bij o.a. Rituals waar ze overheerlijke manja-guave smoothies verkopen.

Off topic
++ deze rubriek die steeds langer wordt zal binnenkort verhuizen naar een nieuwe blog: Oost west, tweede thuis best ++
Het is eigenlijk een beetje onvoorstelbaar hoe ik op het moment met volle teugen aan het genieten ben van het dagelijkse Surinaamse leven. De behoefte om allerlei tripjes te ondernemen is er nog helemaal niet.
Het is veel spannender om mijn eigen woning te leren kennen en de directe omgeving.
Wat betreft de ontdekkingstocht in mijn woning. Dat is bijvoorbeeld erachter komen dat de stoppen doorslaan als je net een massala maaltijd met de elektrische kookplaat aan het bereiden bent en ook nog tegelijkertijd de waterkoker aanzet.En tja, in een van mijn laatste reacties schreef ik dat er voor Surinaamse standaarden een middelgrote spin dood onder de bewegingssensor in mijn slaapkamer lag. Dat was waar. Een dag later echter, bleek een groter nog levend familielid ook de sensor ontdekt te hebben. Ik was doodmoe en wilde net gaan slapen toen ik die ontdekte. Ondanks mijn gepor met een stok en bezem en het piepen van de spin (had ik nooit eerder gehoord) kwam ik geen steek verder, want het beest verstopte zich steeds weer razendsnel achter de sensor. Ik wist het echt niet meer, maar wilde absoluut niet dat het beest in mijn slaapkamer zou rondlopen, dus heb ik hem maar met ducktape achter de sensor vastgeplakt.Twee dagen later kwam gelukkig Raoul, de beheerder, even langs. Hoewel ook hij even schrok van de grootte van de spin, heeft hij korte metten kunnen maken met het beest. Ik kijk nu elke avond voor ik ga slapen achter de sensor, maar ik ben nog geen andere spinnen tegengekomen.
Dit soort schrikmomenten zijn wel erg gauw vergeten hoor als ik in de avonduren op het terras zit, de voeten en een djogo op tafel, gezellig klets met Heleen en de overbuurman die met zijn vrouw bij mij op het trottoir zit omdat de wind daar lekker waait. Dat is zelfs zeer aangenaam als de stroom ineens uitvalt. Buurman had gelukkig een doosje lucifers bij zich, dus doen wij het kaarsje aan en kletsen en drinken rustig verder. Dit is puur genot. Wie dit niet zo goed kan vatten, begrijpt het misschien beter bij het lezen van deze 1 min reading van Paolo Coelho.
En dan de ontdekkingstochten in de directe omgeving. Een bloglezeres vroeg mij eens of er ook een trimsalon voor honden in Suriname was. Ze moest er zelf om lachen, en ik natuurlijk ook. Maar zowaar, vandaag kwam ik dit bordje tegen vlakbij de Roopram bij mij in de buurt.Overigens amusant, deze aktie voor kinderen en toeristen!
De gevulde barra van Roopram is trouwens heel anders dan die je bij Kwakoe in Amsterdam kunt krijgen. Want deze lijkt een mengsel van roti en barra in de vorm van een shoarma-broodje en er gaat alleen kip in (geen sla en tomaat of chutney).









In mijn buurtje is ook een trimclubje actief (Rene, herken je het huis op de achtergrond?).Ik ben benieuwd of Heleen zich bij dit clubje zal aansluiten. Want... hoezo, liever een goeie buurman dan een verre vriend? Dat kan toch veel beter: een goeie vriendin als overbuurvrouw! Dit wordt vanuit mijn woning gezien binnenkort het huisje van Heleen. Zij was op zoek naar een eigen stekkie, vond mijn buurtje wel heel prettig en zag onlangs een bordje Te huur staan en ging er meteen op af!Klik hier voor haar verslag.

Oost West, tweede thuis Best

Ja hoor, ik ben er weer, in m’n huisje in heerlijk warm Suriname!!
Hoewel nog niet alles is afgerond in de woning, begint de verhouding werk-vakantie steeds meer de goeie kant uit te slaan.
De bedoeling was dat bij mijn aankomst één zijschutting (ned: tuinmuur) af zou zijn, maar dat was helaas nog niet zo. Wel wordt er hard aan gewerkt, en ik kon in ieder geval goed zien dat de fundering dik in orde is.Want, zo heb ik me laten vertellen, er worden regelmatig in rap tempo stenen schuttingen opgetrokken, die dan even hard weer naar beneden komen.
Ik heb voor drie rijen “regenstenen” in het midden gekozen zodat de wind er goed doorheen kan blijven waaien.

Dit was vanochtend (aan mijn papaya ontbijt).
En op dit moment wordt de laatste rij stenen van de eerste muur gemetseld.Tijdens mijn afwezigheid is de alarmering in orde gemaakt. Dus deze heb ik bij aankomst ook meteen geïnspecteerd. Hoewel de bedrading (op aangeven van mijn beheerder uiteindelijk) best netjes is aangebracht, kan ik een ieder aanraden om die, indien mogelijk, al vantevoren in de muur te laten doortrekken. Hier een foto van het alarmeringspaneel. En hier een van de magneetcontacten (van schuifdeur naar plafond).
Vanochtend is er een ongelukje gebeurd bij een van de sensors. Het slachtoffer is een spin die blijkbaar zijn rag vanaf de sensor wilde opzetten.
Voor de liefhebber een advertentie in De Ware Tijd van vandaag van PS.
Off topic
Gisteren (woensdag) was het alweer genieten, samen met Heleen, op de kwattamarkt.We zijn samen uit Nederland vertrokken. Ik blijf hier voor de vakantie en zij veel langer, want ze heeft haar hart ook verloren aan Suriname en is voornemens online innovatieve toeristische producten te ontwikkelen (www.reisgidssuriname.nl).

Ik ben mijn blog nu aan het bijwerken vanuit mijn woning met een mobiele internetverbinding (Yes!!). Heleen en ik hebben meteen op de 2e dag de Uniqa kiosk in de Van Sommeldijckstraat bezocht, alwaar techneut Sergio ons uitstekend heeft geholpen om de internetverbinding op te zetten. Heleen heeft een (simlock-vrije) dongel van de belcompany en ik bel in met een (simlock-vrije) smartphone. Op dit moment heeft Uniqa geen eigen dongels meer (Op de Uniqa website worden deze modems genoemd). Ik moet zeggen, de eerste dagen was de verbinding niet zo fantastisch, maar sinds vanochtend zijn we behoorlijk tevreden met de snelheid. De prijs was 75 SRD voor 1 maand (prepaid) mobiel internetten (EDGE netwerk), inclusief simkaart. Desgewenst kan je apart nog beltegoed opladen en middels de sms-dienst je verbinding met een dag, week of maand verlengen. Zie http://www.uniqa.sr/prive/mobiel+internet.

Oranje huis in Suriname

Terwijl men hier in Nederland een bekeuring krijgt voor een oranje geverfde auto, kan je in Suriname gerust voor een paar weken je huis oranje verven.
Klik HIER voor bijgaand artikel.

Ramen, deuren, sloten en sleutels

Ramen en deuren zijn duur
Sta je nog aan de vooravond van je bouwplannen in Suriname, overweeg het aantal ramen en deuren en de grootte daarvan nog eens goed, want een complete uitrusting voor je ramen en deuren in Suriname is best kostbaar.
Het hangt er natuurlijk wel vanaf hoe zwaar je ze wilt uitrusten, maar als je ze van alle toeters en bellen wilt voorzien dan zit je al gauw aan kosten voor:
- het raam/de deur zelf (kozijn, glas, hang en sluitwerk)
- horramen/hordeuren
- dievenijzer (incl. hang en sluitwerk)
- elektronische beveiliging (magneetcontacten/schoksensoren).
Vergeet daarbij niet: de mate van inbraakbeveiliging kan invloed hebben op de premie van je verzekering.

Vorig jaar bezocht ik op de jaarbeurs de stand van Hurricane steel doors and gates.
De producten zagen er zeer degelijk uit, misschien wel te degelijk, want toen ik deze schaardeur uitprobeerde kreeg ik het erg moeilijk in beweging. Ik vond de prijs ook wel pittig; 195,- euro p/m2. Voor zo’n deur van 80x180cm betaal je dan al gauw 315,- euro. Dus een stalen schaardeur voor een woonhuis, daar pas ik zelf wel voor. Maar deze firma heeft veel meer te bieden, ook rolluiken, dus zeker wel de moeite waard voor de liefhebber.

Elektronische beveiliging
M’n woning heb ik inmiddels elektronisch laten beveiligen. Hoewel ik in eerste instantie ervan uit ben gegaan dat ik al het denkwerk aan het beveiligingsbedrijf kon overlaten – ze kwamen heel professioneel over – bleek toch, nadat de offerte al was ondertekend, dat er twee onderdelen vergeten waren, met als resultaat: aanzienlijke meerkosten. Dat was dan toch niet zo professioneel als ik in eerste instantie dacht. Dus ook hier weer zag ik mij genoodzaakt me meer in elektronische beveiliging en alle onderdelen daarvan te verdiepen om de kwaliteit van de beveiliging en de prijs/kwaliteit verhouding goed in beeld te krijgen. Want klopte de factuur dan wel? Ik moet wel zeggen, inmiddels ben ik er best moe van om me in elk onderdeel van dit bouwproject verdiepen. Zo graag zou ik een onderdeel helemaal aan de "experts" overlaten. Maar helaas, dat zit er ook hier weer niet in, want wat denk je, vorige maand stond een groot waarschuwingsartikel in De Ware Tijd met namen van medewerkers die niet meer in dienst zijn bij deze firma, waaronder mijn contactpersoon.

Voor de liefhebber is hier een link met een overzicht van beveiligingstechnieken.

Bij de aanvang van de bouw was ik er trouwens nog niet zeker van dat ik het huis elektronisch zou laten beveiligen. Weet je nu al dat je dat gaat doen, dan is het handig om vóór de aanleg van de bekabeling iemand uit te nodigen voor de plaatsing van de contactpunten voor de beveiliging. Inbouw is toch altijd netter dan opbouw. En, als je besluit je aan te melden bij een meldkamer (mijn abonnement kost 27 USD per maand in Paramaribo Noord) bedenk dan goed dat je de alarmering via een reguliere bestaande telefoonlijn of middels gsm-zendapparatuur kan laten lopen. Voor zo’n gsm-zendmodule (TX690C) berekent men (in 2009) 530 USD.

In de laatste Easy Living rubriek van De Ware Tijd (online) staat overigens een interessant stuk over dievenijzer en brandbeveiliging. Wat men niet in het artikel heeft vermeld zijn de laatste inbraaktechnieken in Paramaribo; het doorknippen van de bedrading voor de sirene en inbraak via de vliering. De dief klimt door de luchtroosters naar de vliering en trapt vervolgens gaten in het plafond totdat er iets kostbaars in zicht is. Uiteraard wordt hoe dan ook wel gealarmeerd, maar als de dieven ook nog wegkomen met de buit, dan is de schade aanzienlijk. Het antwoord van de beveiligingsbedrijven hierop is: vlieringbeveiliging (rondom unitkabels).

Sleutels
Ik zou ook iedereen willen aanraden wat aandacht te besteden aan een goed sleutelplan.
Want voor je het weet zit je met een grote bos sleutels voor je deuren, je diefijzer-deuren en talrijke hangsloten voor poorten en wat al niet meer. Hoe minder sleutels je hebt, hoe beter, denk ik, maar dat is niet altijd te realiseren.
Ook bij deze oplossing voor dievenijzer van een bloglezer komt een hangslot eraan te pas.
Zelf heb ik 4 toegangsdeuren en weet me soms geen raad met al die sleutels.

Producten en de Surinaamse consument
Na zoveel vakanties in Suriname te hebben doorgebracht ben ik helaas tot de conclusie gekomen dat Suriname in veel gevallen een dumpplaats is voor producten die men in de westerse wereld niet meer wil. Eigenlijk niets mis mee, want Suriname is nog steeds een ontwikkelingsland, iets wat ik steeds maar weer vergeet.
Waar ik me dan toch wel erg aan stoor is dat de Surinaamse consumenten regelmatig voor de gek worden gehouden. Niet alleen met ondeugdelijke vaak “origichinese” producten, maar ook met “pas ontpakte producten” die aan de man worden gebracht, alsof ’t het nieuwste van het nieuwste is. Zo word ik tijdens mijn zoektochten door de winkels in Suriname met regelmaat bevangen door plaatsvervangende schaamte als mijn oog ergens op valt, waarvan ik zeker weet dat er in Nederland al een nieuwer, beter en tevens goedkopere versie in de winkels ligt. Dat kan toch niet de bedoeling zijn. En ik begrijp wel waarom dit zo is, maar kan er toch slecht tegen als ik dan een moderne meubelzaak binnen stap en hoor dat al die prachtige moderne (en dure!) meubels en wollen(!) tapijten uit Canada komen.
Overigens vermijd ik in mijn weblog bewust zware onderwerpen als politieke beslissingen en export/import afspraken, maar dat wil niet zeggen dat dit mij ontgaat. Zeker als je bezig bent met een bouwproject en navraagt waar je bouwmaterialen, meubels, gereedschappen en apparatuur vandaan komen, valt al heel gauw “het kwartje”.
Gelukkig trof ik tijdens mijn laatste vakantie in Suriname het maandblad De Consumentenkoerier aan met o.a. prijsvergelijkingen van diverse supermarkten. Dat geeft weer hoop!

Wonen in Suriname, deel 1

Haha… ze heeft twee weken in haar eigen huis in Suriname gewoond en dan al weten hoe het is om in Suriname te wonen? Nee, natuurlijk niet, maar de verschillen met wonen in Nederland springen er in zo’n eerste periode wel meteen uit. Hoe langer en vaker ik daar zal zijn, hoe meer deze verschillen zullen vervagen. Daarom lijkt het me handig om ze meteen maar neer te pennen.

Ik zal niet dwepen over hoe geweldig het is om voor het eerst in je eigen huis in Suriname te wonen. Wel zal ik de opmerkelijke dingen beschrijven, waar ik in eerste instantie geen rekening mee had gehouden.

Het dierenrijk
De natuur is overweldigend en zeer aanwezig, zelfs al woon je in de stad en heb je je hele erf met straatstenen bedekt. Want hoe vaak vliegt er hier in Nederland een vogel je ene raam binnen en de andere weer uit? Of komen vogels ongemerkt binnen om aan je bananen te pikken. Of proberen straathonden je woonkamer binnen te lopen? Of zie je s’avonds in je slaapkamer een vuurvliegje zachtjes oplichten?
Dat zijn wonderlijke en grappige incidentele bezoekjes.
De constante bezoekjes zijn minder leuk, want dat zijn de spinnen, gekko’s, dot oso’s, muskieten en mieren. Deze zorgen ervoor dat je huishoudelijke taken nimmer stil komen te staan. Hoe vaak maak je je muren schoon in Nederland? Wil je je muren aldoor netjes en schoon hebben in Suriname, dan heb je daar wel een wekelijkse taak aan.

De plantenwereld
En dan het onkruid, dat overal naar boven schiet, zelfs al heb je bestraat. M’n buurman maakt zich vooral zorgen over dit onkruid op de voorgrond; daar zouden hele grote pollen onder zitten. Ik hoop dat ze met azijn vernietigd kunnen worden, want met kokend water ben ik geen meter opgeschoten. Zelf ben ik een tegenstander van gramoxone. Deze zeer giftige herbicide is in Nederland (inmiddels) verboden, maar in Suriname wordt het met regelmaat in de tuin toegepast. Het werkt op basis van paraquat-dichloride.
Overigens heb ik van een bloglezer te horen gekregen dat bouwplastic de stenen vochtig houdt, waardoor ze donker en lelijk worden en in de botanische tuin in Boxel hoorde ik dat het onkruid gewoon door het bouwplastic heengroeit. Ik heb zelf geen ervaring met bouwplastic onder tuintegels in Suriname, dus kan ik er niets over zeggen.
Als je een erf hebt, met bomen waarvan dagelijks de bladeren naar beneden komen, dan zal je ook dagelijks moeten harken. Onlangs zei mijn Surinaamse tante: In Suriname is goed te zien waar kinderen wonen, want daar wordt er dagelijks geharkt.
Zelf zal ik alleen de bloembakken beplanten, maar ben er nog steeds niet uit wat het zal worden. Deze borstelbloem/monkey’s brush (geen bottle brush!) kwam ik in een tuin tegen en vond ik wel erg indrukwekkend.
Het geloof
Omdat mijn eigen familie en kennissen in Suriname niet streng gelovig zijn, was ik vergeten dat religie in Suriname wel heel sterk leeft. Dat merkte ik bij mijn buren. Mijn Hindoestaanse buurvrouw zag ik 's ochtends in de voortuin bij de vlaggenstokken bidden. Uit respect wachtte ik even voordat ik met stoelen ging slepen naar m’n terras. Twee van mijn buurmannen vertelden mij dat ze elke dag in de bijbel lezen en bleken zeer gedreven om mij daarin te laten delen. Als je in een grote stad in Nederland woont, ben je dat echt niet gewend. Ik was ook even van mijn stuk gebracht.

De geuren
Geuren lijken veel sterker te verspreiden in Suriname, misschien komt het door het klimaat. In ieder geval zijn rond 12 uur ’s middags in mijn buurt de etensgeuren moeilijk te weerstaan. Ik ben omringd door Javaanse, Hindoestaanse en Creoolse buren. Op een dag rook ik achter elkaar ketjapvlees, massala en pom. Dat was een zware dag, vooral omdat ik het huis niet uit kon vanwege de werklui en slechts een volkoren broodje met worst had.
Maar ook de geur van gramoxone kwam mijn huiskamer binnen. En als de wind van achteren kwam, kreeg ik een heel onaangename geur binnen. Dus daar heb ik meteen wat aan laten doen.
Werk
Hoewel ik (nog) niet zoekende ben, is het altijd wel interessant om te zien wat voor vacatures er in Suriname zijn. Ik scan de kranten daarom wel regelmatig. Als voorbeeld heb ik hier een aantal vacatures uit De Ware Tijd van donderdag 17 december 2009:
- Obductie-assistent in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo
- Aspirant Milieu Inspecteur bij het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg
- Telefoniste/Secretaresse bij De Ware Tijd Publishing NV
- Sales Assistant bij Integrated Computer Services NV
- Onderhoofd Algemene Zaken en Huishoudelijke Dienst bij het Ministerie van Financien
- (Assistent-)Magazijnmeester bij Steenslagbedrijf NV Phedra
- Diverse vacatures bij Aannemingsbedrijf N. Raghoebarsing
- Office Assistant bij Oliemaatschappij SOL Suriname NV
- Marketing Coördinator bij Sobisco International NV
- Project Coördinator bij Sobisco International NV
- Chef Distributie bij NV Surinaamsche Waterleiding Maatschappij
- Supervisor bij United Caribbean Contractors

Hydrofoor en onderhoud
Tenslotte heb ik de hydrofoor installateur nog om een uitgebreide uitleg gevraagd over de werking van de hydrofoor. In ieder geval is het advies: zodra er problemen met je waterleiding zijn, schakel als eerste de hydrofoor uit. Een van zijn klanten had bij een lekkage alleen de hoofdkraan dichtgedraaid en niet de hydrofoor uitgeschakeld. Dit gaf grote problemen. Het is verstandig om goed naar het plaatje te kijken en na te gaan wat je moet doen om bijvoorbeeld de watertank leeg te laten lopen voor de jaarlijkse schoonmaakbeurt. De hydrofoor zelf zou elke 5 jaar een servicebeurt nodig hebben.

Koken in Suriname

Nee hoor, dit verslag gaat niet over alle heerlijke gerechten die je in Suriname kunt bereiden, maar wel over hoe je ze gaat bereiden, op gas of elektra.
De meeste mensen in Suriname koken op gas en zodra de gasbom/cilinder leeg is laat men deze weer vullen. Het is raadzaam een extra "bom" te hebben zodat je eenvoudig kunt wisselen als er een opraakt. Sommige mensen hebben een elektrisch kookstelletje als backup i.p.v. een extra bom. Gasbommen mogen eigenlijk niet binnen staan, maar laat je ze onbeveiligd buiten staan, dan gaan de dieven ermee vandoor. Dus moet je er een kooi voor (laten) bouwen.
Eerst wilde ik voor mijn grote woonunit een gasfornuis aanschaffen, maar ik ben nu aan het twijfelen. Ik weet niet of het raadzaam is dit te doen als ik zelf nog niet in Suriname woon. Het is zo'n gedoe. Bovendien vind ik de gasvlam in de huizen waar ik ben geweest niet erg sterk; ik weet niet of je dit zelf kunt aanpassen of dat dit standaard "zwak" wordt ingesteld. Dus dacht ik, ik kies voor elektrisch koken en ging op zoek. Maar al gauw strand je op die enorm grote (Amerikaanse) formaten. Dit is een elektrisch fornuis van Kasimex Makro, let op 220 volt. Bij MN International zag ik een aardige elektrische kookplaat, ook 220 volt. Het is dus raadzaam goed af te wegen of je op gas of elektrisch gaat koken en dat je daarvoor ook de nodige voorzieningen treft. Want, wil je bijvoorbeeld een gasfornuis op een kookeiland, dan zal je ervoor moeten zorgen dat je gasleiding op een of andere manier naar buiten gaat. Hou er ook rekening mee dat niet al je ramen open kunnen staan wanneer je op gas kookt, want de wind dooft je vlam zo uit. En reken maar dat het gauw warm wordt als je de wind buitensluit, helemaal als je staat te koken.
Ik denk dat ik voor elektrisch koken kies met als backup een camping gas-stelletje, voor als de stroom uitvalt. Ik heb reeds een 220 Volt aansluiting dus dat gaat goed, ik moet alleen zien uit te vinden wat er gebeurt als ik aan het koken ben en er een fase uitvalt. Voorlopig bak ik m’n eitje in de kleine woonunit op een elektrisch kookplaatje, want ik heb nog steeds geen aanrechtblad gevonden voor de grote woonunit. Het lijkt erop dat ik ‘em in Nederland zal moeten aanschaffen.

Off topic: Botanische Tuin
Onlangs heb ik met een aantal kennissen en familieleden de Botanische Tuin (in wording) in Boxel (Boxelparaweg 22a) opgezocht. We kregen een heel leuke en interessante rondleiding van de eigenaar, Erik Kuiper die al 15 jaar in Suriname woont en de Surinaamse taal volledig beheerst. Hij en zijn (Surinaamse) vrouw zijn een aantal jaren terug met dit project begonnen en hopen in februari de Botanische tuin officieel te openen.

De eerste nacht

Zeer vermoeid van een zware werkdag viel ik gisteravond laat in slaap, maar..... deze keer wel in m'n eigen bed in de Apollostraat, voor de allereerste keer. Wat een genot; vooral het wakker worden en te realiseren waar je bent. De zon scheen flauwtjes door mijn effe bruine gordijnen en toen ik in de richting van het raam keek, viel het me op dat dievenijzer ook z'n charme kan hebben. Door de combinatie van zon, shutters en dievenijzer had ik plotseling een prachtig dieprood patroon op de gordijnen. Even later liep ik door het huis en opende alle ramen en shutters, er kwam een klein vogeltje binnenvliegen, maar die vond z'n weg ook snel weer naar buiten. Zo'n ochtend is bijzonder, dat is zeker, ik moet later nog eens goed nadenken over de openbaringen die ik deze ochtend had.
Mijn grote badkamer heeft slechts één nadeel; ik wilde er niet meer uit. Maar mijn telefoon ging af, dus ik moest wel. Mijn neef wilde nu langskomen i.p.v. later in de middag om de elektriciteitsaansluitingen af te ronden, waaronder een handige schakelaar voor de hydrofoor. Hij kwam met z'n vaste werkploeg en dit ging gelukkig heel anders dan met de "tegelzetter", nl. vlot en efficiënt!

Voltage hydrofoor
Ik vroeg hem hoe het nou zat, of je je hydrofoor beter op 220 of 110 volt kan draaien. Beide hebben hun voor en nadelen. De hydrofoor draait een stuk zuiniger op 220 volt en wanneer hij aanslaat zal je niets merken aan de verlichting, die bij 110 volt even flikkert. Maar mocht er eens één fase uitvallen, en de 220 volt wordt niet bereikt (komt zelden voor), dan zal je de hydrofoor uit moeten zetten. Doe je dat niet, dan zal het apparaat harder draaien en kunnen onderdelen doorbranden.

Kosten brombere
Tenslotte niet het leukste onderwerp, maar wel handig op te weten.
Mijn oom vertelde dat onlangs zijn toilet verstopt was. 25 jaar lang was zijn septictank niet geledigd, en misschien was het moment dan eindelijk gekomen dat dit zou moeten gebeuren, want het water van het toilet kwam na het doortrekken terug naar boven.
Hij moest de opruimingsdienst (A-kan-hari/A-kan-swari) erbij halen; het leegpompen van de septictank kostte SRD 175,- (in Wanica). Maar dit loste het probleem niet op, en eigenlijk was het zelfs na 25 jaar nog niet nodig om de septictank de ledigen. Het probleem zat in de toevoer naar de septictank. Het Brombere voertuig was ook uitgerust met een uitzuigsysteem voor deze buizen en dit bleek wel te helpen, kosten SRD 75,-. Het ging allemaal heel snel, in een half uur was alles gedaan.