Ramen, deuren en sloten

Op verschillende plekken in Suriname, bij mensen thuis, pensions, hotels, ben ik hang- en sluitwerk tegen gekomen waar ik niet echt van onder de indruk was. Toen ik er met Wahab over sprak, zei hij: het ligt niet aan het hang- en sluitwerk zelf, maar aan degene die het heeft geïnstalleerd. Wahab heeft mij verzekerd dat hij de ramen en deuren vakkundig zal installeren. In Suriname wordt veelal het merk Nemef gebruikt voor hang en sluitwerk en tijdens mijn zoektochten op internet, heb ik er niets negatiefs over kunnen vinden, dus heb ik voor dit merk gekozen. Er zijn ook goedkopere sloten van Chinese makelij, maar deze heb ik maar laten varen.
Tijdens mijn half jaar vakantie heb ik mij bij een bezoek aan Fernandes aan de Kernkampweg helemaal laten inpakken door hun shutters, schuiframen en schuifdeuren van hoogwaardige kwaliteit. Maar verschillende mensen adviseerden mij om toch een goeie prijskwaliteit vergelijking te maken, met bijvoorbeeld Impacto of zelfs Chinese makelij. Dit advies heb ik ter harte genomen en uiteindelijk heb ik voor Impacto gekozen. Ik bespaar werkelijk een enorm geldbedrag, de kwaliteit is heus niet veel minder, ik heb alleen nu niet het mooiste en het beste.
Inmiddels zitten alle shutters en binnendeuren al in het huis, maar helaas nog geen schuiframen en schuifdeuren. En dit is een probleem, want pas wanneer deze zijn geïnstalleerd en het huis dus helemaal “dicht” kan, is de SWM bereid om de waterinstallatie te keuren. En dit is weer zo’n belangrijke voorwaarde die blijkbaar niemand noodzakelijk vond om mij ruim van tevoren over in te lichten. Soms denk ik wel eens: misschien doe ik het allemaal veel te netjes. Anderen hadden misschien allang de leidingen van de waterinstallatie dichtgepleisterd en waren gewoon doorgegaan, en dan maar zonder controle van de SWM. Of ze hadden iets “geregeld”. Maar uiteindelijk speel ik toch liever op “safe”, vooral om later toestanden te voorkomen. Ik heb Wahab nog wel gevraagd om te proberen de keuring voor elkaar te krijgen, er is immers dag en nacht toezicht bij het huis, maar nee, de SWM was daar niet toe bereid. Helaas. De schuiframen en deuren kunnen op z’n vroegst half januari geleverd worden; Wahab gaf mij nog de manager van firma Impacto aan de telefoon, die mij haarfijn uitlegde waarom het niet eerder kan. Ik zocht tijdens het gesprek nog of ik er tussendoor kon glippen, maar alle andere klanten die mij voor waren, hadden al betaald, dus ja.. dan valt er niet veel meer te “regelen”. Dus voorlopig worden de wandtegels en een paar vloertegels nog niet geplaatst. Gelukkig is er nog genoeg te doen. Wahab is nu bezig met de plinten en de schutting achter het huis en de schilder is inmiddels met twee assistenten druk aan het werk. Onlangs zijn er weer foto’s gemaakt, maar helaas heb ik ze nog niet mogen ontvangen. Uiteraard brand ik weer van nieuwsgierigheid.

Mijn nieuwsgierigheid hoefde niet lang getest te worden (gelukkig!!). Deze foto's heb ik op 19 december jl. ontvangen; ze zijn een week eerder gemaakt door een goeie kennis van de familie:
Het grote raam opgedeeld, de terrastegels gelegd, ook op de stoep.
Shutters en deurenTegels snijdenHet berghok, binnen en buiten, de buitendeur bestaat uit 2 delen die apart open gaan, zo kan het toch openstaan zonder dat er kruipend en springend ongedierte binnenkomt.Voorbereidingen voor de schutting achter het huis.
Natuurlijk moet ik de voortgang altijd een paar stappen voor zijn, dus ben ik al met de inrichting van het huis bezig. Ik hoopte dat Wahab een betonnen aanrecht (de nieuwe trend!) met waterkering kon maken, maar helaas, dat ligt niet binnen zijn mogelijkheden. Een Surinaams bedrijf dat granieten aanrechten maakt reageert niet op mijn e-mail met verzoek om een prijsopgave, dus dat wordt weer bellen. Mijn voorkeur gaat naar steen, maar ik heb ook even gekeken naar kunststof werkbladen. Bijvoorbeeld bij Tropical Home Center aan de Prinsenstraat kan je werkelijk prachtige kunststof werkbladen krijgen, (per vel van 3,65cm x 0,76cm kost dit tussen de 550 en 600 USD), maar deze worden volgens Europese en Amerikaanse standaard gemaakt, waar bijna alle huishoudens een vaatwasmachine hebben, dus zonder waterkering. Voorlopig ben ik nog niet bereid concessies te doen waar het om de waterkering gaat.

Ik krijg overigens met enige regelmaat vragen van lezers, die ik soms wel en soms niet kan beantwoorden. De voor deze weblog relevante vragen en antwoorden zal ik zo nu en dan hier toevoegen. Nog steeds geldt mijn verzoek aan de lezers: heb je andere ervaringen of aanvullingen, dan zie ik een reactie op deze weblog gaarne tegemoet.

VRAAG EN ANTWOORD
Is er een bouwcentrum als de Gamma of de Praxis in Suriname te vinden?
Was het maar waar, dat er zoiets als Gamma of Praxis in Suriname was, of zoiets als IKEA. Nee, je moet meer denken aan hoe het vroeger in Nederland was. Je zult verschillende winkels moeten aandoen voor verschillende bouwmaterialen.
Wat extra moeizaam is in Suriname is de lage kwaliteitsproducten die men aanbiedt. Natuurlijk logisch voor een ontwikkelingsland, maar als je als Europeaan daar duurzaam wilt bouwen, dan moet je daar wel op bedacht zijn. Het is dus erg raadzaam met een aannemer in zee te gaan die weet wat kwaliteit is en waar je die kunt vinden. Wat kan ik je wel vertellen:
- Wat het dichtst bij Gamma of Praxis komt is Kasimex Macro aan de Joh. Mungrastraat/2e Rijweg. Het is enorm, ze hebben daar heel veel, maar zelf ben ik er echter nog niet geslaagd. Surinamers vinden het best een dure winkel, ik vind het rommelig en ze hadden steeds net niet wat ik zocht.
- Voor de eerste bouwmaterialen (het grof materiaal) is volgens mij Kuldipsingh een goeie.
- Verder heeft ook Impacto een goeie naam voor allerlei materialen.
- Wat betreft tegels, daarover kan je op mijn weblog lezen.
Welke bouwmaterialen kan je beter in Nederland kopen en opsturen en wat is in Suriname voorhanden en tevens goed en betaalbaar?
Wat ik zelf uit Nederland haal zijn wat aparte wandtegels en decoratie tegels voor de badkamer. Ik probeer het verder toch zoveel mogelijk met materialen die in Suriname te krijgen zijn te doen.
Misschien is het allemaal niet perfect, maar ik probeer de kwaliteit zo hoog mogelijk te houden. En dan is het toch vele stukken goedkoper dan wanneer je het in Nederland koopt. Als je goeie contacten hebt voor het in- en uitvoeren, dan zou je wel veel spullen hier kunnen kopen. Hou er wel rekening mee dat bijvoorbeeld “hout”, dat het hier goed doet, zich heel anders kan gedragen in Suriname door de hoge luchtvochtigheid.

Dieven op de loer

Mijn Sinterklaas kado voor vandaag was een CD uit Suriname met foto's van de vorderingen. Dankje Sinterklaasje, oftewel mijn neef Danny!!

Met de tegels en de eerste verflaag verandert het aangezicht zo enorm, ik was er gewoon even stil van. Daarbij komt ook nog dat mijn neef zich lijkt te ontwikkelen tot een echte bouw-fotograaf.Vorige week is de waterinstallateur druk bezig geweest. Het binnenwerk was al af en mijn tante was zeer onder de indruk van zijn keurige werk. Conclusie na het pijnlijke akkefietje: "Don't take the man by the looks!".

Warm water gaat naar boven via de vliering,

koud water gaat naar beneden via de muur

Maar perfect is het ook weer niet hoor. Gelukkig blijft Wahab de werkzaamheden goed in de gaten houden. Bij het buitenwerk was de waterinstallateur buiten de grens van het perceel terecht gekomen. Hij had zich vergist, omdat door het kleine stuk erf achterin er alles anders uitzag dan hij gewend was. Inmiddels is het gelukkig weer recht gezet. Vandaag sprak ik Wahab aan de telefoon. Hij mag de opengehakte stukken voor de waterleiding alweer dichtgooien, behalve de plekken waar de kruisstukken zitten, die worden volgende week door de SWM gecontrolleerd.Vorige week belde de waterinstallateur zelf op. Hij stelde voor om de hydrofoor buiten te plaatsen, dichtbij de plaats waar de durotank (expansievat) komt te staan. Ik heb hier niet voor gekozen; electrische apparaten heb ik liever binnen, weg van weersinvloeden. Resultaat is wel dat de afstand tussen de tank en de hydrofoor groter is en dus meer dure koperleiding nodig is. Dat is onweerstaanbaar snoepgoed voor de lokale dieven. In korte tijd had een dief 's nachts een loopplank over de trens geplaatst. Gelukkig heeft de wachter het gehoord en is er met zijn grote lamp op af gegaan. De dief was weer snel gevlogen. Maar zolang de leidingen niet zijn dichtgemetseld zullen de dieven in de buurt blijven likkebaarden. En zelfs dat is geen garantie. Muren worden soms opengehakt om de koperen leidingen te stelen.Tja, wat doe je eraan, je erover opwinden? Verspilde energie. Tot nu toe ben ik erg blij dat ik sinds de start van de bouw een wachter op lokatie heb. Ja, ik betaal ervoor, maar de frustratie dat ik steeds weer nieuwe spullen moet aanschaffen omdat dieven ze hebben weggedragen, die is er niet. Nu maar duimen dat het goed blijft gaan.In ieder geval heb ik op het moment nog een kampeerder op lokatie. Door de huidige busstaking is het veel gedoe voor de schilder om steeds naar huis te gaan, dus die heeft z'n bedje in een van de kamers gespreid. Ook deze man gaat op in zijn werk; mijn tante kreeg een uitgebreide demonstratie van het opvullen van de naden tussen de gipsplaten. Gipsplaten zijn nog niet zo populair in Suriname, dus zijn er ook niet zoveel schilders die weten hoe ze het moeten behandelen. Na het wegwerken van de naden (soms met plakkend nadenband, soms met niet plakkend nadenband) krijgen de gipsplaten maar liefst vier verflagen. Ik heb er trouwens voor gekozen om natte cellen niet helemaal te betegelen. Boven de tegels komt olieverf.Vandaag hoorde ik dat Wahab de timmerman heeft meegebracht naar het huis van mijn oma. Daar laat hij hem zien wat voor deuren ik wil. Wahab vertelt daarbij: "De opdrachtgever wil geen moderne dingen, maar timmerwerk zoals het 40 jaar geleden werd gedaan". Tja, ik kan er ook niets aan doen, toen was er nog volop sprake van vakmanschap in Suriname.

De waterinstallateur

Tot nu toe is de waterinstallatie het enige wat niet gesmeerd loopt sinds de bouw is begonnen. En als ik eerlijk ben, heb ik dit aan mezelf te danken. Ik heb me veel te lang afhankelijk opgesteld van anderen, en daardoor veel te lang gewacht op de waterinstallateur met goeie naam, die in het binnenland was en maar steeds niet terugkwam. En toen hij eenmaal terug was, moest hij uiteindelijk weer gauw terug. Dus nu heb ik veel te laat de tweede man met goeie naam ingeschakeld, waardoor de werkzaamheden enigszins stagneren. Want inmiddels zijn alle vloertegels gelegd, behalve een paar tegels waaronder de waterinstallateur nog moet hakken. Wahab kan niet doorgaan met de wandtegels, want daar moet de waterinstallateur nog doorheen. Inmiddels worden de gipsplaten aan het plafond door de schilder geëgaliseerd, behalve het deel waar de waterinstallateur nog doorheen moet. De waterinstallateur springt ook geen gat in de lucht voor deze job, want hij moet veel meer hakken (door de gepleisterde muren) dan hij anders zou doen. Volgens de voorschriften van de SWM moet aanvoer van heet water via de vliering lopen, dus ook Wahab houdt z’n keurig geplaatste gipsplaten aan het plafond nu nauwgezet in de gaten. En als klap op de vuurpijl heeft zich ook nog een ietwat pijnlijk akkefietje voorgedaan. Ik mag blij zijn als deze waterinstallateur goed werk aflevert.
Tijdens mijn vakantie in Suriname heb ik samen met de waterinstallateur alle tappunten doorlopen. Tappunten voor koud water (toiletten, wastafels, wasmachine, buitenkraan, hydrofoor en boiler), tappunten voor warm water (douches, keukens en wasmachine) en 3 voetkranen om de 3 woonunits afzonderlijk af te kunnen sluiten. De installateur kwam over als een vakkundig man. Hij vertelde mij dat voor een zonneboiler een andere aansluiting nodig is dan voor een reguliere boiler, maar de zonneboiler aansluiting kan eenvoudig later aangelegd worden. (Het liefst zou ik zonnepanelen voor warm water aanschaffen, maar vanwege de hoge aanschafkosten en enorme diefstal in Suriname heb ik hier nog niet voor gekozen; ik zal me eerst nog moet verdiepen in de beveiliging van de panelen.) De waterinstallateur rekende ook voor me uit: met een 50 gallon boiler voor 3 douches zit ik wel goed. Ook gaf hij het advies bij aanschaf van koud- en warm waterkranen rekening te houden met de afstand tussen beide kranen, bij de wasbakken (wastafels) in Suriname is dat 15 cm. Hij vertelde me ook over de procedure. Na accorderen van de offerte, zou hij de tekening met aansluitpunten bij het SWM indienen voor goedkeuring. Dit kan 1 á 2 weken duren. En als ik het goed heb begrepen komt de SWM de aanleg controleren conform KIWA keur. Ik moest nog even nadenken over zijn offerte. Uiteindelijk heb ik hem vanuit Nederland gebeld en zijn we tot een akkoord gekomen. Ik heb mijn tante, zijnde mijn financieel manager, ingelicht; de waterinstallateur zou langskomen voor zijn voorschot. Nu bleek dat deze meneer het blijkbaar niet zo nauw neemt met de ongeschreven regel in Suriname om bezoek- en werkkleding te scheiden. Dus kwam hij, wellicht van een andere klus, bij mijn tante aan. Door zijn ongewone verschijning vertrouwde mijn tante de situatie voor geen meter. Uiteindelijk heeft zij mijn neef, die de goede man had voorgedragen, erbij gehaald om zijn identiteit te verifiëren, er zijn in totaal 3 kwitanties (1 namens de installateur en 2 namens mijn tante) ondertekend en de man heeft uiteraard zijn verwondering uitgesproken over deze overduidelijke wantrouw. Ik hoop van harte dat mijn neef de zaak heeft weten te sussen. Ook hoop ik dat Wahab zijn ongeduld niet op de installateur uitleeft, want vooralsnog treft deze meneer geen enkele blaam. Ik kan van hieruit nu alleen maar duimen. Blijkt de man ondanks al deze omstandigheden goed werk af te leveren, dan zal ik hem zeker bij anderen durven aanprijzen.

Aan de bouwdocumenten heb ik overigens de uiteindelijke bouwvergunning toegevoegd. Deze kan je hier terugvinden.

Missie volbracht

Ik ben weer terug in het koude kikkerland. Mijn eerste handelingen op internet hadden niets te maken met de bouw, maar met heimwee en melancholie; ik heb de mooie nieuwe site http://www.cityofparamaribo.nl/ bekeken, de columns van Anil Ramdas bijgelezen en weblogs van andere bezoekers van Suriname. Zucht! Wel heerlijk dat ik hier nu weer even de tijd voor heb, want het was wel veel “rennen” tijdens deze vakantie in Suriname.
Eergisteren, op de ochtend van mijn vertrek stond ik nog in een glashandel in de Jodenbreestraat om een stuk gekleurd glas uit te zoeken, in de middag had ik mijn laatste bezoek bij de bouw en op Zanderij heb ik de schilder nog gebeld om hem te laten weten dat ik met hem in zee ga voor het binnen- en buitenschilderwerk.
Bij de bouw had Wahab het pleisteren van de vloeren even onderbroken en was begonnen met het betegelen van een van de woonunits, speciaal zodat ik kon zien hoe het zou worden. Dat deed me goed, mijn hoofdmissie van deze vakantie “tegels uitzoeken” was volbracht en ik kon ze meteen ook gelegd zien. We hadden eerder afgesproken dat hij het diagonale patroon in de tegels zou laten doorlopen en ik kon nu ook meteen vaststellen dat hij deze afspraak is nagekomen. Later zal hij twee strippen van de tegels (met machinaal geslepen kanten) gebruiken voor de plinten. Hoewel de tegelklasse bij de firma Mahloe als “eerste keuze” werd aangeduid, betekent dat niet dat alle tegels gelijk zijn. Hier was ik gelukkig al op voorbereid, maar Wahab liet me dat nog even zien en voelen door twee tegels bovenop elkaar te plaatsen. Hiermee wilde hij ook aanduiden dat hij de tegels niet precies kon leggen. Maar zoals hij ze tot nu toe had gelegd, was zeker goed genoeg voor mij. Het was niet eenvoudig om afscheid te nemen van Wahab. Het was meer dan duidelijk dat hij goed overleg op prijs stelt. En nu zou al het overleg weer op afstand gaan.
Ik denk dat ik bij de bouw van dit huis vooral moeite heb met de algemene bouw- en inrichtingstijl in Suriname. Een speelse manier van bouwen en inrichten is (nog) helemaal niet van toepassing in Suriname. Klassiek en heel veel versieringen zijn toonaangevend. Dat was af en toe wel frustrerend. Zo liep ik de glaswinkel binnen en vroeg: welke kleuren gekleurd glas heeft u? Antwoord: zwart! Is dat alles? “Ja, mevrouw”. Ik wees op een stuk geel draadglas: “heeft u dit dan niet in voorraad?”. “Jawel, waar wilt u het voor gebruiken?”. Nou goed, de verdere discussie zal ik niet beschrijven, maar geel draadglas is het dus geworden. Ik ben bij een glas-in-lood bedrijf wezen kijken; alle patronen waren omrand met goud. Het lijkt erop dat als ik dit huis naar mijn smaak wil inrichten, ik veel uit Nederland moet importeren of heel veel discussies moet voeren. Men vindt het erg moeilijk om af te wijken van wat gangbaar is. Ik weet niet hoe het verder zal lopen met de inrichting, maar het lijkt erop dat ik flink wat water bij de wijn zal moeten doen.

Keuzes en nog eens keuzes

Gelukkig, het is een dag voor m’n vertrek en ik heb bijna alles gedaan wat ik me had voorgenomen. Morgen heb ik nog een paar uurtjes, dan kan ik nog wat doen. Vandaag ben ik met de waterinstallateur het huis rondgelopen, de offertes van twee schilders overwogen en een keuze gemaakt, Wahab laten zien hoe hoog de wandtegels moeten komen, en de variaties voor het dievenijzer en het hekwerk met de lasser doorbesproken. De vloertegels zijn al geleverd. Ze zijn nu druk bezig de vloer te pleisteren, zoals het hier heet, dan komt er nog een laag overheen en dan de tegels. Morgen ga ik nog even langs. Wahab wil alvast een stukje betegelen om mij te laten zien hoe het wordt. Regelmatig werd het me de afgelopen dagen even teveel. Vooral bij de details. Welke siersteen kiezen? Hoe groot moet de spleet tussen de tegels worden; een heel dunne spleet, een iets bredere, de standaardspleet of een brede spleet? Dergelijke details gaan bij het dievenijzer nog veel en veel verder. Nou goed, dat zal ik later allemaal beschrijven. Het meeste heb ik nu in ieder geval achter me. Tussen de bedrijven door heb ik zelfs nog kunnen genieten van een dagtrip naar de plantage op Powakka, een avondje Salsasuri contest en Rumors in Krasje, een verjaardagsfeestje, verjaardag van m’n moeder en een nachtje stappen in Zsa Zsa Zsu. Ik sluit voorlopig af met wat fotootjes.
De vloer pleisteren

Het draineerbed wordt geopend zodat ik het kan zien; deze filtert de afvoer van de septictank naar de trens.Zie ook het artikel in DWTonline van 2 en 9 oktober 2009 (met account): Richtlijnen voor het plaatsen van een septictank put Ø100.
Richtlijnen voor het plaatsen van een 3-kamer septic tank.

Welke siersteen nu weer kiezen? Eerst maar een blikje Parbo bier.

Dievenijzer enzo.

Ik denk dat ik vandaag 90% van alle in Paramaribo aanwezige dievenijzer motieven heb gezien. Tot vandaag ging mijn voorkeur uit naar een simpel honingraat model voor de ramen die shutters krijgen, maar gelukkig ben ik een mooie tegengekomen (foto 1), die het raam siert en bijna een toegevoegde waarde heeft i.p.v. het gevangenisgevoel uitdraagt. Hoe kan ik het huis met dievenijzer beveiligen zonder dat het op een gevangenis lijkt en in plaats daarvan zelfs het huis verrijkt? Al vanaf het eerste ontwerp van het huis loop ik al met deze vraag rond. Het liefst zou ik allerlei dieren- en plantenmotieven in het dievenijzer verwerken, maar ik ben bang dat de laskosten hiervoor erg hoog zullen uitvallen. In ieder geval heb ik een aardig alternatief gevonden voor de schuifdeuren (foto 3), mocht mijn bananenboom motief (foto/plaatje 2) te duur zijn.
Vandaag ben ik ook bij mensen thuis naar hun inbouwkeuken wezen kijken. Deze is duidelijk door een vakman gemaakt. Ik heb nu zijn naam en telefoonnummer. Wederom volg ik niet de Surinaamse standaard, dus geen inbouwkeuken voor mij, als het anders kan. Elk stuk aanbouw of meubilair waar ongedierte zich ongezien in kan ophouden probeer ik uit de weg te gaan. Verrijdbare kastjes onder een solide aanrechtblok spreken mij meer aan. Gezien het vakwerk van deze timmerman zou hij daar geen probleem mee moeten hebben.

In de vooravond (vandaar de schemerige plaatjes) zijn we nog even langs de Apollostraat geweest. De schroten van het dak hoeven alleen nog aan de achterkant geplaatst te worden. Het was trouwens erg druk daar. Familie en vrienden van de wachter waren op bezoek en heel wat buurkinderen liepen rond. De wachter dacht dat ik boos zou zijn, maar eigenlijk vond ik het best leuk om al zoveel leven in het huis te zien.

Als laatste nog even een uitstapje uit het bouwnieuws. Gisteren heb ik met een mede- Eurosurinamer op vakantie in de stad gewandeld. Hij wist me de laatste uitdrukkingen in Suriname te vertellen:
- Die DVD die je hebt gekocht, is dat een origineel of orichinees? En…
- Deze auto heeft geen AIRCO, maar ARKO. Alle Ramen Kunnen Open!
Oh, en vandaag heb ik voor het eerst een blik Parbo Bier gezien. Deze is ongeveer 3 weken al te koop. Natuurlijk heb ik ‘em geproefd. Heerlijk! Ik merkte geen verschil met de djogofles.

De zoektocht gaat voort

Gisteren had mijn tante Anita zich helemaal vrijgemaakt om ons naar allerlei bouw- en met name tegelwinkels te vervoeren. Om met goede energie te beginnen was het startpunt vanochtend Chris Rotishop in de Maystraat. Een betere energiebron dan een Roti van Chris kan ik me niet bedenken. Wat was het resultaat van de dag?
Het lijkt erop dat ik voor (wellicht 2e keus) dubbel gebakken 30x30 vloertegels van Malhoe (aan de Kwattaweg 380) ga. Deze zijn weliswaar duurder dan de tegels die ik bij Vifa Trading heb gevonden, maar hebben meer klasse, de prijs is 55 SRD per m2.

Tot nu toe mijn favoriete vloertegels met een optionele terrastegel ernaast, met optionele wandtegel, andere mooie tegels van Malhoe.
Ik heb overigens de 1e keuze winkels gevonden hoor. Heel indrukwekkend. De ene was Tropical home center aan de Prinsenstraat 91-95 met prachtige tegels uit Brazilië, dus ietsje anders dan wat ik in Nederland heb gezien. Hier ben ik ook eindelijk de mooie mozaïek tegels tegen gekomen, maar jammer genoeg kon men mij daar geen prijzen vertellen, dat moest eerst uitgezocht worden. De andere 1e keus tegelwinkel van vandaag was Harsons Trading aan de Gonggrijpstraat 129, de eerste winkel die ik in Suriname ben tegengekomen die tegels uit Nederland (Maastricht) levert. En ja hoor, hier hebben ze warempel ook die mooie afgeronde afwerkingtegels, evenals prachtige terracotta tegels waar ik voorlopig alleen nog maar van zal dromen. Je kunt er tegels bestellen voor 22,- € per m2. En ja, de chinees om de hoek heeft misschien iets wat er uit de verte op lijkt voor 22,- SRD per m2. Voor ieder wat wils!
Tijdens deze zoektocht raakte ik aan de praat met een medewerker die vanuit de zaak in veel bouwprojecten deelneemt. We hadden het over de vele bouwprojecten die in Suriname zo vreselijk uit de hand lopen. Mensen die in Nederland foto’s ontvangen over de voortgang van hun bouwproject, maar vreselijk blijken te worden opgelicht, de foto’s blijken van andere huizen te zijn en soms doet hun eigen familie mee aan deze frauduleuze zaken. Hij was van mening dat 9 van de 10 bouwprojecten vanuit Nederland uit de hand lopen, waarop ik hem dan vroeg: welke aannemers hebben dan wel een goeie naam? Wie is er dan wel betrouwbaar? Hij kon mij 3 namen leveren, een groot bedrijf en twee kleinere, nl. Bouwbedrijf Kiesel en de andere twee: Lincoln N.V. en RHC. Hij gaf mij ook meteen twee architecten met een goeie reputatie door: Tjin a Djie & Partners en Derrick Emanuels. Eergisteren ben ik zelf langs gegaan bij een duitse architecte die ik tijdens mijn lange vakantie had ontmoet. Zij woont nu in Suriname, is zelf aan het bouwen, maar is ook met tal van bouwprojecten bezig. Ik vroeg haar of ze nog iets had gedaan met het idee om een bouwadviesbureau te beginnen. Daar had ze nog niets mee gedaan, maar toen ik haar vertelde over mijn weblog, zei ze dat men haar wel mag mailen met vragen. Heel wat mensen, zei ze, menen dat bouwadvies meteen erg duur zou moeten zijn, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Ik mocht haar e-mail adres hier vermelden: g.giessler@web.de. In Suriname is zij bereikbaar op 08-687811. N.a.v. haar advies heb ik voor gipsplaten aan het plafond gekozen. Ik was niet zeker of dit hitte zou vasthouden of niet, en volgens haar maakte het niet of nauwelijks uit in vergelijking met de gangbare triplex platen.
Ik was erg verrast om te zien dat er in Suriname nu een Bouw- en Woonkrant is. Hier zijn, puur voor een indruk, wat foto’s van de stukken die ik zelf interessant vond.


Natuurlijk kon een bezoek aan de Apollostraat op deze dag niet uitblijven. Blijkbaar is de bekisting voor de plastic schroten inmiddels gereed, want er was al een hoekje bekleed. Later op de dag kreeg ik een telefoontje van Wahab. Hij had een schilder op bezoek; ik heb nu voor vrijdag a.s. een afspraak om mijn schilderwensen duidelijk te maken. Ik moet o.a. doorgeven waar ik olieverf wil en waar niet i.v.m. de vochtigheid. Af en toe denk ik: waar ben ik toch aan begonnen? Zoveel beslissingen….! En die moet ik allemaal maken, en omdat ik heel veel toch iets anders wil dan wat gangbaar is, maak ik het mezelf wel moeilijk. Wahab krijgt bijvoorbeeld heel veel vragen over het grote raam aan de voorkant. Dat is erg ongewoon in Suriname. Dat klopt. Ik “geloof” niet in het nut van de woonkamer/voorzaal in Suriname. Met het grote raam wil ik buiten naar binnen halen, en we zullen aan het eind van de rit wel zien of het is gelukt.

Voor de liefhebber heb ik wat foto’s van de pagina’s met aannemers uit de Suriname Yellow Pages.Addendum september 2009:
de Yellow Pages Suriname volledig gedigitaliseerd

Ik ben overigens niet alleen maar aan het werken hoor.

Groetjes uit Paramaribo !!!